خداشناسى به وسيله حواس

امام على عليه السلامـ در وصف خداى عز و جل ـ: هيچ لمس كننده اى او را لمس نمى كند، و هيچ حس كننده اى او را حس نمى كند.

الكافىـ به نقل از على بن عقبه ـ: از امير مؤمنان پرسيده شد: به چه چيز، خدايت را شناختى؟ فرمود: «به آنچه او خود، با آن، خويش را به من شناساند». گفته شد: چگونه او خودش را به تو شناساند؟ فرمود: «به اين كه هيچ چهره اى شبيه او نيست و به حواس، حس نمى شود، و با مردم، قياس نمى گردد».

امام على عليه السلام:[خداوند،] آشكار است، امّا نه به مفهومِ در تماس بودن؛ و متجلّى است، امّا نه آن گونه كه در پىِ ديدنش باشند.

امام على عليه السلام:مردمك چشم ها از اين كه به او دست يابند و يا او را دريابند، باز داشته شده اند.

امام على عليه السلامـ در حال خطاب به خداى عز و جل ـ: هيچ نگاهى به تو نمى رسد، و هيچ چشمى تو را نمى بيند. نگاه ها را تو در مى يابى، و كارها را تو بر مى شمارى.

امام على عليه السلامـ در وصف خداى عز و جل ـ: اوهام بر او واقف نمى شوند تا او را سايه اى تمثيلى تصوّر كنند، و ديده ها او را درك نمى كنند تا با جابه جايىِ ديده ها، [از ديده ها]پنهان شود. نگاهِ چشم ها از درك او باز مانده، و اوهام آفريدگان، از دستيابى به اوصافش كوتاه شده است.

امام على عليه السلامـ در وصف خداى عز و جل ـ: به خاطر بزرگى عظمتش، ديده ها به او نمى رسند؛ چرا كه پرده هايى بر ديدگان افكنده كه در وجودش نفوذ پيدا نمى كنند، و حجاب هاى ويژه اش از [شدّت]استوارى، در راه [دستيابى به] آن صاحب عرش نمى شكافند. اوست كه همه كارها با خواست او انجام مى پذيرد.

امام على عليه السلام:هر چيزى كه چشم و نگريستن، آن را فرا گيرد، مخلوق است، و هر مخلوقى نيازمند خالق.