زن باردارى كه ترسيده و بچّه اش را سقط كرده و خود ، مرده بود

الكافىـ به نقل از حسن ـ: وقتى على عليه السلام طلحه و زبير را شكست داد، مردمْ رو به فرارگذاشتند و به زن حامله اى كه در راه بود، برخوردند. زن از آنان ترسيد و بچّه اش را زنده سقط كرد و بچه تشنّج گرفت و مُرد. پس از مدّتى آن زن نيز مُرد. گذر على عليه السلام و يارانش به وى افتاد و ديدند كه او و بچّه اش در راه، روى زمين افتاده اند. على عليه السلام از جريان آن زن پرسيد. گفتند: زن، حامله اى بوده است ووقتى جنگ و فرار را ديده، ترسيده است. [على عليه السلام] پرسيد: «كدام يك از آن دو، پيش از ديگرى مرده است؟». پاسخ داده شد: پسر، پيش از مادر، مرده است. على عليه السلام شوهر زن را ـ كه پدر بچّه بود ـ فرا خواند و از ديه پسر، دو سومش به وى داد و براى مادر بچّه، يك سوم گذاشت. آن گاه از طرف زن مرده، نيم