قطع كردن دست دزد

الكافىـ به نقل از حارث بن حصيره ـ: گذرم به سياه پوستى افتاد كه در مدينه آب مى دادو [انگشتان]دستش قطع شده بود. پرسيدم: چه كسى دستت را بريده است؟ گفت: بهترينِ مردم. ما هشت نفر بوديم كه در جريان يك دزدى، دستگيرشديم. ما را نزد على بن ابى طالب بردند و ما به دزدى اقرار كرديم. [على عليه السلام] از ما پرسيد: «آيا مى دانستيد كه اين كار، حرام است؟». گفتيم: آرى. پس دستور داد انگشتان ما را از كفِ دست بريدند و انگشت شصت را رهانمودند. آن گاه، دستور داد ما را در خانه اى محبوس ساختند. در آن جا به ما روغن وعسل مى خوراندند تا آن كه دستمان خوب شد. سپس دستور داد ما را آزاد كردند و بهترين لباس را به ما پوشاند و به ما فرمود:«اگر توبه كنيد و خودتان را اصلاح نماييد، براى شما سودمندتر است وخداوند، در

الخرائج و الجرائح:سياه پوستى نزد على بن ابى طالب عليه السلام آمد و گفت: اى امير مؤمنان! من دزدى كرده ام. مرا پاك گردان. [على عليه السلام،] رويش را از او بر گرداند و فرمود: «شايد از جاى بدون حِفاظ، دزديده اى». گفت: اى امير مؤمنان! من از جاى با حفاظ دزديدم. مرا پاك كن. [على عليه السلام،] باز رويش را بر گرداند و فرمود: «شايد به مقدار حدّ نصاب، دزدى نكرده اى». گفت: اى امير مؤمنان! به حدّ نصاب دزديده ام. وقتى [مرد سياه پوستْ] سه بار اقرار كرد، امير مؤمنان، دستش را بُريد و وى قسمت بريده را برداشت و رفت و در راه مى گفت: امير مؤمنان، پيشواى پرهيزگاران، رهبر سپيد رويان، نگهدارنده دين و سَرور اوصيا، دستم رابُريد و همچنان، او را مدح مى گفت. حسن و حسين عليهماالسلام وى را در راه ديدند و سخنش