حدیث دربارهامام رضا

الكافي عن أحمد بن عمر:سَأَلتُ أبَا الحَسَنِ عليه السلام لِمَ سُمِّيَ أميرَالمُؤمِنينَ عليه السلام؟ قالَ: لِأَنَّهُ يِميرُهُمُ العِلمَ، أ ما سَمِعتَ في كتابِ اللّهِ «وَ نَمِيرُ أَهْلَنَا» ۱. ۲

الكافىـ از احمد بن عمر ـ: از ابو الحسن (امام رضا عليه السلام) پرسيدم: چرا [على عليه السلام]«امير مؤمنان» نام گذارى شد؟ فرمود: «چون او براى مؤمنان، غذاى علم فراهم مى كرد. آيا در كتاب خدا اين كلام را نشنيده اى: «قوت خانواده خود را فراهم مى كنيم» .

۱.يوسف: 65.

۲.الكافي: ج 1 ص 412 ح 3، معاني الأخبار: ص 63 ح 13، تفسير العيّاشي: ج 2 ص 184 ح 46 كلاهما عن جابر بن يزيد عن الإمام الباقر عليه السلام، علل الشرائع: ص 161 ح 4 عن يعقوب بن سويد عن الإمام الصادق عليه السلام وراجع شرح اُصول الكافي للمولى محمّد صالح المازندراني: ج 7 ص 49.

کلیدواژه‌ها علی از زبان اهل بیت امام رضا

احادیث دیگر این موضوع

امام كاظم عليه السلامـ وقتى محمّد بن فُضَيل درباره سخن خداوند پرسيد كه مى فرمايد: «پس آيا آن كس كه نگونسار، راه مى پيمايد، هدايت يافته تر است يا آن كس كه ايستاده بر راه راست مى رود؟!» ـ: خداوند، كسى را كه از ولايت على عليه السلام روى برگردانده، به كسى تشبيه كرده كه نگونسار راه مى رود و به راه خود، راهبرى نمى شود و كسى را كه از او پيروى كرده، بر راه مستقيم، بر قرار شمرده است، و راه مستقيم، امير مؤمنان است.

امام رضا عليه السلامـ به عبد اللّه بن اَبان زَيّات ـ: آيا كتاب خداوند عز و جل را نخوانده اى: «بگو: [هر كارى كه مى خواهيد]بكنيد، كه به زودى خدا و پيامبر او و مؤمنان، كردار شما را خواهند ديد» ؟ سوگند به خدا، [مراد از «مؤمنان» در آيه،] على بن ابى طالب عليه السلام است.

امام رضا عليه السلامـ در پـاسخ پـرسـش مـأمـون از اصل اسلام، نوشت ـ: راهنماى پس از او (پيامبر خدا) و حجّت بر مؤمنان و متصدّى كارهاى مسلمانان، گوينده از قرآن، دانا به احكام، برادر، جانشين، وصى و ولىّ او، آن كه نسبت به او، چون هارون نسبت به موسى عليه السلام است؛ يعنى امير مؤمنان، پيشواى متّقيان، رهبر سپيد رويان، برترينِ وصى ها، وارث دانش پيامبران و رسولان، على بن ابى طالب عليه السلام است.

امام رضا عليه السلامـ هنگامى كه حسن بن على بن فضّال، از اين كه چرا مردم با آن كه فضل، سابقه و قرابت امير مؤمنان نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله را مى دانستند، از او به ديگران روى آوردند، پرسيد ـ: آنان با اين كه فضل او را مى دانستند، از آن رو از او به ديگرى روى آوردند كه او شمار زيادى از پدران، اجداد، برادران، عموها، دايى ها و نزديكان آنان را كه با خدا و پيامبر او دشمنى مى كردند، كشته بود و از اين رو، كينه اى از او در دل هايشان بود و دوست نداشتند كه بر آنان حاكم گردد و نسبت به هيچ كس جز او چنين كينه اى نداشتند؛ چون در حضور پيامبر خدا، هيچ كس را جهادى چون او نبود. به همين خاطر، از او برگشتند و به غير او روى آوردند.

الكافىـ از احمد بن عمر الحلّال ـ: از ابو الحسن عليه السلام درباره اين آيه پرسيدم: «پس آوازدهنده اى ميان آنان آواز در مى دهد كه لعنت خدا بر ستمكاران باد» . فرمود: «مؤذّن، امير مؤمنان است».