حدیث دربارهامام رضا

عنه عليه السلامـ في كِتابِهِ إلَى المَأمونِ حينَ سَأَلَهُ عَن مَحضِ الإِسلامِ ـ: إنَّ الدَّليلَ بَعدَهُ [رَسولِ اللّه صلى الله عليه و آله]وَالحُجَّةَ عَلَى المُؤمِنينَ، وَالقائِمَ بِأَمرِ المُسلِمينَ، وَالنّاطِقَ عَنِ القُرآنِ، وَالعالِمَ بِأَحكامِهِ، أخوهُ وخَليفَتُهُ ووَصِيُّهُ ووَلِيُّهُ، وَالَّذي كانَ مِنهُ بِمَنزِلَةِ هارونَ مِن موسى، عَلِيُّ بنُ أبيطالِبٍ عليه السلام أميرُالمُؤمِنينَ، وإمامُ المُتَّقينَ، وقائِدُ الغُرِّ المُحَجَّلينَ، وأفضَلُ الوَصِيّينَ، ووارِثُ عِلمِ النَّبِيّينَ وَالمُرسَلينَ. ۱

امام رضا عليه السلامـ در پـاسخ پـرسـش مـأمـون از اصل اسلام، نوشت ـ: راهنماى پس از او (پيامبر خدا) و حجّت بر مؤمنان و متصدّى كارهاى مسلمانان، گوينده از قرآن، دانا به احكام، برادر، جانشين، وصى و ولىّ او، آن كه نسبت به او، چون هارون نسبت به موسى عليه السلام است؛ يعنى امير مؤمنان، پيشواى متّقيان، رهبر سپيد رويان، برترينِ وصى ها، وارث دانش پيامبران و رسولان، على بن ابى طالب عليه السلام است.

۱.عيون أخبار الرضا عليه السلام: ج 2 ص 122 ح 1 عن الفضل بن شاذان، تحف العقول: ص 416 وزاد فيه «ويعسوب المؤمنين» بعد «قائد الغرّ المحجّلين».

کلیدواژه‌ها علی از زبان اهل بیت امام رضا

احادیث دیگر این موضوع

امام كاظم عليه السلامـ وقتى محمّد بن فُضَيل درباره سخن خداوند پرسيد كه مى فرمايد: «پس آيا آن كس كه نگونسار، راه مى پيمايد، هدايت يافته تر است يا آن كس كه ايستاده بر راه راست مى رود؟!» ـ: خداوند، كسى را كه از ولايت على عليه السلام روى برگردانده، به كسى تشبيه كرده كه نگونسار راه مى رود و به راه خود، راهبرى نمى شود و كسى را كه از او پيروى كرده، بر راه مستقيم، بر قرار شمرده است، و راه مستقيم، امير مؤمنان است.

امام رضا عليه السلامـ به عبد اللّه بن اَبان زَيّات ـ: آيا كتاب خداوند عز و جل را نخوانده اى: «بگو: [هر كارى كه مى خواهيد]بكنيد، كه به زودى خدا و پيامبر او و مؤمنان، كردار شما را خواهند ديد» ؟ سوگند به خدا، [مراد از «مؤمنان» در آيه،] على بن ابى طالب عليه السلام است.

امام رضا عليه السلامـ هنگامى كه حسن بن على بن فضّال، از اين كه چرا مردم با آن كه فضل، سابقه و قرابت امير مؤمنان نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله را مى دانستند، از او به ديگران روى آوردند، پرسيد ـ: آنان با اين كه فضل او را مى دانستند، از آن رو از او به ديگرى روى آوردند كه او شمار زيادى از پدران، اجداد، برادران، عموها، دايى ها و نزديكان آنان را كه با خدا و پيامبر او دشمنى مى كردند، كشته بود و از اين رو، كينه اى از او در دل هايشان بود و دوست نداشتند كه بر آنان حاكم گردد و نسبت به هيچ كس جز او چنين كينه اى نداشتند؛ چون در حضور پيامبر خدا، هيچ كس را جهادى چون او نبود. به همين خاطر، از او برگشتند و به غير او روى آوردند.

الكافىـ از احمد بن عمر ـ: از ابو الحسن (امام رضا عليه السلام) پرسيدم: چرا [على عليه السلام]«امير مؤمنان» نام گذارى شد؟ فرمود: «چون او براى مؤمنان، غذاى علم فراهم مى كرد. آيا در كتاب خدا اين كلام را نشنيده اى: «قوت خانواده خود را فراهم مى كنيم» .

الكافىـ از احمد بن عمر الحلّال ـ: از ابو الحسن عليه السلام درباره اين آيه پرسيدم: «پس آوازدهنده اى ميان آنان آواز در مى دهد كه لعنت خدا بر ستمكاران باد» . فرمود: «مؤذّن، امير مؤمنان است».