حدیث دربارهمناقب گوناگون

عنه صلى الله عليه و آله:يا اُمَّ سَلَمَةَ، اِسمَعي وَاشهَدي؛ هذا عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ أخي فِي الدُّنيا وأخي فِي الآخِرَةِ. يا اُمَّ سَلَمَةَ، اِسمَعي وَاشهَدي؛ هذا عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ وَزيري فِي الدُّنيا ووَزيري فِي الآخِرَةِ. يا اُمَّ سَلَمَةَ، اِسمَعي وَاشهَدي؛ هذا عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ حامِلُ لِوائي فِي الدُّنيا وحامِلُ لِوائي غَدا فِي القِيامَةِ. يا اُمَّ سَلَمَةَ، اِسمَعي وَاشهَدي؛ هذا عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ وَصِيّي وخَليفَتي مِن بَعدي، وقاضي عِداتي، وَالذّائِدُ عَن حَوضي. يا اُمَّ سَلَمَةَ، اِسمَعي وَاشهَدي؛ هذا عَلِيُّ بنُ أبي طالِبٍ سَيِّدُ المُسلِمينَ، وإمامُ المُتَّقينَ، وقائِدُ الغُرِّ المُحَجَّلينَ، وقاتِلُ النّاكِثينَ وَالقاسِطينَ وَالمارِقينَ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى امّ سلمه! بشنو و گواهى بده. اين على بن ابى طالب، برادر من در دنيا و برادر من در آخرت است. اى امّ سلمه! بشنو و گواهى ده! اين على بن ابى طالب، وزير من در دنيا، و وزير من در آخرت است. اى امّ سلمه! بشنو و گواهى بده! اين على بن ابى طالب، پرچمدار من در دنيا و پرچمدار من در فرداى قيامت است. اى امّ سلمه! بشنو و گواهى بده! اين على بن ابى طالب، وصىّ من، جانشين من پس از من، ادا كننده تعهّدات من، و مدافع حوض من است. اى امّ سلمه! بشنو و گواهى بده! اين على بن ابى طالب، سرور مسلمانان، پيشواى پرهيزگاران، رهبر سپيد رويان، و جنگ كننده با پيمان شكنان (ناكثين) و ستم پيشگان (قاسطين) و از راه به در رفتگان (مارقين) است.

۱.الأمالي للصدوق: ص 464 ح 620، الأمالي للطوسي: ص 425 ح 952 كلاهما عن المفضّل بن عمر عن الإمام الصادق عن أبيه عن جدّه عليهم السلام، معاني الأخبار: ص 204 ح 1 عن المفضّل بن عمر عن الإمام الصادق عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله، الاحتجاج: ج 1 ص 462 ح 106 عن اُمّ سلمة وليس فيه «أخي في الدنيا وأخي في الآخرة».

کلیدواژه‌ها علی از زبان پیامبر فضایل عددی مناقب گوناگون

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على بن ابى طالب، پيشتازترينِ امّت من در اسلام آوردن، پُردانش ترينِ آنان، درستْ دين ترينِ آنان، با يقين ترينِ آنان، بردبارترينِ آنان، بخشنده ترينِ آنان، و پُر دل ترينِ آنان است، و او امام و جانشينِ [من]پس از من است.

الفضائل، ابن شاذانـ به نقل از سلمان، مقداد و ابوذر ـ: مردى بر على بن ابى طالب عليه السلام فخر فروشى كرد. پيامبر خدا فرمود: «اى على! بر اهل شرق و غرب و عجم، [به محاسن خود]مباهات كن؛ چون تو بزرگوارترينِ آنانى و پسر عموى پيامبر خدايى، از با كرامت ترين برادر و با كرامت ترين عمو برخوردارى، در دورانديشى و بردبارى، برترينِ آنانى، و در اسلام آوردن، پيشتازترينِ آنان و [نيز]پُردانش ترينشانى، و در مال و شخصيت، بى نيازترينِ آنانى. در مصدر «وأكرمهم زواخا» آمده كه ظاهرا تصحيف است و آنچه در متن آمده، صحيح به نظر مى رسد. همچنين اين روايت، در بحار الأنوار اين گونه آمده است: «بر عرب مباهات كن؛ چرا كه از جهت پسر عمو و پدر و برادر و خويشتن و همسر و فرزند و عمو، گرامى ترين [عرب] هستى». تو به كتاب خدا داناترين و به سنّت من، آگاه ترينى. در درگيرى ها پُر دل ترينِ آنان، بخشنده ترينِ آنان، دل كَنده ترينِ آنان از دنيا، استوارترينِ آنان در جهاد، خوش خوترينِ آنان، راستگوترينِ آنان و دوست داشتنى ترينِ آنان نزد خداوند و نزد منى. پس از من، سى سال باقى خواهى ماند و پرستش خدا را به جا مى آورى و بر ستم قريش، بردبارى نشان خواهى داد. در راه خدا مبارزه مى كنى، و اگر يارانى يافتى، در راه تأويل (تفسير) قرآن بجنگ، همان گونه كه من بر سر تنزيل (ظاهر) آن جنگيدم، جنگ هاى پيامبر صلى الله عليه و آله در برابر مشركان و كفّار بود كه اصلِ نزول وحى به ايشان را باور نداشتند و براى جلوگيرى از اعتقاد مردم به نبوّت آن حضرت و نزول وحى بر وى، تلاش مى كردند، در حالى كه مخالفان على عليه السلام، اصل قرآن را باور داشتند، امّا تلاش مى كردند آن را به گونه اى تفسير و تأويل كنند كه در جهت منافع قومى يا شخصى آنان باشد و از اهداف توحيدى پيامبر صلى الله عليه و آله، دور گردد و روايت، به اين موضوع اشاره دارد. (م) و آن گاه شهيد مى شوى و ريشت به خون سرت آغشته خواهد شد و كُشنده تو در دشمنى با خدا و دورى از او، همچون پى كُننده ناقه صالح است. اى على! پس از من در همه جا مورد ظلم و غصب قرار مى گيرى. در راه خدا و پيامبر او بر آزارها بردبارى مى كنى و پاداشت در نزد خدا حساب مى شود و ضايع نمى گردد. خداوند پس از من از اسلام، خيرت دهد!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على، برادر من، وزير من، امين من، و پس از من، به پا دارنده امر خدا، ادا كننده ذمّه (عهده) من، و زنده كننده سنّت من است. او اوّلين كسى بود كه به من ايمان آورد و به هنگام مرگ، آخرين كسى است كه با من وداع مى كند و در روز قيامت، اوّلين كسى است كه با من ديدار مى كند. آنان كه هستند، [اين سخن را]به آنها كه نيستند، برسانند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! من شهر حكمتم و تو دروازه آنى و به شهر، جز از راه دروازه آن، در نمى آيند. آن كه مى پندارد مرا دوست مى دارد در حالى كه با تو دشمنى مى كند، دروغ مى گويد؛ چون تو از منى و من از توام. گوشت تو از گوشت من و خون تو از خون من است. روح تو از روح من، و نهان تو از نهان من، و آشكار تو از آشكار من است. تو پيشواى امّتم و جانشين من پس از منى. آن كه تو را پيروى كرد، سعادتمند شد و آن كه تو را نافرمانى كرد، بدبخت شد. آن كه تو را دوست داشت، سود برد و آن كه تو را دشمن داشت، زيان ديد. آن كه همراه تو شد، رستگار گشت، و آن كه از تو جدا شد، هلاك گشت. مَثَل تو و مَثَل پيشوايانِ از بين فرزندانت پس از من، همچون كشتى نوح است. آن كه به آن كشتى نشست، رَست، و آن كه از آن بازمانْد، غرق شد. مَثَل شما، همچون مَثَل ستارگان است. تا روز قيامت، هرگاه ستاره اى غروب كند، ستاره اى ديگر طلوع مى كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على!. تو همراه منى در هنگامى كه در مقام محمود اشاره به آيه 79 از سوره اسراء. (جايگاه ستوده) مى ايستم؛ دوستدارانمان را شفاعت مى كنى و [شفاعت تو] پذيرفته مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! من بشارت دهنده و هشدار دهنده ام. من پيامبرِ امّى ام. من از سوى خداوند عز و جل درباره كسى به شما خبر مى دهم كه گوشت او از گوشت من و خون او از خون من است. او گنجينه دانش است. او كسى است كه خداوند از بين اين امّت، انتخاب كرد و برگزيد و هدايت كرد و ولىّ او شد. من و او را آفريد و مرا به پيامبرى برترى بخشيد و او را به تبليغ از طرف من برترى داد. مرا شهر دانش قرار داد و او را دروازه آن گردانْد. او را خزانه دانش و جايگاه اخذ احكام قرار داد و به وصى بودن، ويژه اش گردانْد و كارش را آشكار ساخت و از دشمنى با او برحذر داشت. آن كه را دوستش مى دارد، مقرّب گردانْد، پيروانش را بخشيد و همه مردم را به فرمانبرى از او دستور داد. خداوند عز و جل مى فرمايد: «آن كه وى را دشمن دارد، مرا دشمن داشته، و آن كه وى را دوست بدارد، مرا دوست داشته است. آن كه با او دشمنى ورزد، با من دشمنى ورزيده، و آن كه با او مخالفت كند، با من مخالفت كرده است. آن كه او را نافرمانى كند، مرا نافرمانى كرده و آن كه او را آزار دهد، مرا آزار داده است. آن كه بر او خشم گيرد، بر من خشم گرفته، و آن كه او را دوست بدارد، مرا دوست داشته است. آن كه او بخواهد، مرا خواسته، و آن كه به او نيرنگ بزند، به من نيرنگ زده، و آن كه او را يارى كند، مرا يارى كرده است».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! تو حجّت خدايى. تو باب خدايى. تو راه به سوى خدايى. تو خبر بزرگى. تو راه مستقيمى و تو نمونه برترى. اى على! تو پيشواى مسلمانان، اميرمؤمنان، بهترينِ وصى ها وسرور راستگويانى. اى على! تو فاروق اعظم و صدّيق اكبرى. اى على! تو جانشين من بر امّت منى. تو پردازنده وام من و به جا آورنده تعهّدات منى. اى على! تو پس از من، مظلوم واقع مى شوى. اى على! تو پس از من تنها مى مانى. اى على! تو پس از من، [از حق خودت] باز داشته مى شوى. خداوند را و همه حاضران امّت خود را گواه مى گيرم كه حزب تو حزب من است و حزب من حزب خداست و حزب دشمنان تو حزب شيطان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على بن ابى طالب، جانشين خدا و جانشين من است؛ حجّت خدا و حجّت من است؛ باب خدا و باب من است؛ برگزيده خدا و برگزيده من است؛ محبوب خدا و محبوب من است؛ دوست خدا و دوست من است؛ شمشير خدا و شمشير من است. او برادر من، يار من، وزير من، و وصىّ من است. دوستدار او دوستدار من، و دشمن او دشمن من است. دوست او دوست من و دشمن او دشمن من است. ستيز او ستيز من و صلح او صلح من است. سخن او سخن من و فرمان او فرمان من است. زن او دختر من است و پسرانش پسران من اند. او سرور وصى ها و بهترِ همه امّت من است.