حدیث دربارهپردازنده بدهى من

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:عَلِيٌّ يَقضي دَيني. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على، بدهى ام را مى پردازد.

۱.تاريخ دمشق: ج 42 ص 56 ح 8392 عن عبّاد بن عبد اللّه الأسدي عن الإمام عليّ عليه السلام و ص 57 ح 8394 عن أنس، الجامع الصغير: ج 2 ص 178 ح 5601؛ تحف العقول: ص 459، الاحتجاج: ج 2 ص 489 ح 328 كلاهما عن الإمام الهادي عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله، المناقب للكوفي: ج 1 ص 335 ح 262 عن سلمان و ج 2 ص 47 ح 537 عن عبّاد بن عبد اللّه الأسدي عن الإمام عليّ عليه السلام عنه صلى الله عليه و آله.

کلیدواژه‌ها علی از زبان پیامبر جایگاهش نزد پیامبر پردازنده بدهی من

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بدهى مرا جز من و يا على نمى پردازد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على بن ابى طالب، بدهى ام را مى پردازد و وعده هايم را انجام مى دهد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: تو برادرم و وزير منى، بدهى ام را مى پردازى، تعهّدهايم را انجام مى دهى و ذمّه ام را آزادى مى سازى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: تو برادر من و پدر فرزندانم هستى، براى حفظ سنّتم نبرد مى كنى و ذمّه ام را آزاد مى سازى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! تو بدنم را غسل مى دهى، ذمّه ام را آزاد مى سازى، مرا در قبرم مى گذارى و به تعهّداتم وفا مى كنى.

امام على عليه السلام:هنگامى كه آيه «و خويشان نزديكت را هشدار ده» نازل شد.، پيامبر خدا به سراغ آنان رفت و فرمود: «كدام يك از شما وام مرا مى پردازيد؟». پيامبر صلى الله عليه و آله سكوت كرد و آنان هم سكوت كردند. پيامبر خدا، دوباره سخن را تكرار كرد. من گفتم: من، اى پيامبر خدا! فرمود: «تو اى على! تو اى على!».

امام على عليه السلام:هنگامى كه آيه «و خويشان نزديكت را هشدار ده» نازل شد، پيامبر خدا فرمود: «اى على! غذايى از ران گوسفندى به همراه يك من گندم برايم آماده كن.». پيامبر خدا، آنان را به سخنْ هشدار داد و گفت: «كدام يك از شما وام مرا ادا مى كند تا جانشين و وصىّ من پس از من باشد؟». عبّاس از [ترس] اين كه پرداخت بدهى، همه مالش را شامل شود، سكوت اختيار كرد. پيامبر خدا سخن را تكرار كرد و خويشان، ساكت ماندند و عبّاس هم از ترس آن كه وام، همه مالش را فرا گيرد، سكوت كرد. پيامبر خدا براى بار سوم، سخن را تكرار كرد. من گفتم: من، اى پيامبر خدا! فرمود: «تو اى على! تو اى على!».

مسند ابن حنبلـ به نقل از عَبّاد بن عبد اللّه اسدى، از على عليه السلام ـ: هنگامى كه آيه «و خويشان نزديكت را هشدار ده» نازل شد، پيامبر خدا، خاندان خود را گِرد آورد. سى نفر گِرد آمدند، خوردند و نوشيدند. آن گاه پيامبر صلى الله عليه و آله به آنان فرمود: «كدام يكْ بدهى و تعهّدات مرا ضمانت مى كند، تا با من در بهشت باشد و جانشين من دربين خاندانم گردد؟». مردى از حاضران شريك كه در سلسله اين روايت است، نام اين شخص را ذكر نكرده است. گفت: اى پيامبر خدا! تو در سخاوت، دريايى. چه كسى مى تواند از عهده تعهّداتت برآيد؟ يكى ديگر نيز مانند او سخن گفت. [راوى مى گويد:] پيامبر صلى الله عليه و آله آن را به خانواده اش پيشنهاد كرد و على عليه السلام گفت: من!