حدیث دربارهاو از من است و من از اويم

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أمّا أنتَ يا عَلِيُّ فَخَتَني ۱ وأبو وُلدي، وأنَا مِنكَ وأنتَ مِنّي. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:تو ـ اى على ـ داماد منى و پدر فرزندانم. من از توام و تو از منى.

۱.خَتَنُه: أي زوج ابنته (النهاية: ج 2 ص 10 «ختن»).

۲.مسند ابن حنبل: ج8ص182 ح21836، خصائص أمير المؤمنين للنسائي: ص 253 ح 138 وفيه «فخنتني»، المناقب لابن المغازلي: ص224 ح269 كلّها عن اُسامة بن زيد؛ المناقب للكوفي: ج 1 ص 351 ح 278 عن أبي الصباح الكناني عن الإمام الصادق عن أبيه عليهماالسلامعنه صلى الله عليه و آله نحوه وليس فيه «فَخَتَني».

کلیدواژه‌ها علی از زبان پیامبر جایگاهش نزد پیامبر او از من است و من از اویم

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على از من است و من از اويم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: تو از منى و من از توام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى مردم! على از من است و من از على ام.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على از من است و من از على ام؛ و بار مسئوليت را از دوشم، كسى جز خودم يا على برنمى دارد.

سنن التِّرمِذىـ به نقل از عمران بن حصين ـ: پيامبر خدا، سپاهى گسيل داشت و على ابن ابى طالب عليه السلام را بر آنها گماشت. پس [على عليه السلام] سپاه را فاتح ساخت و كنيزى را برگزيد. بر او ناروا شمردند و چهار تن از ياران پيامبر صلى الله عليه و آله قرار گذاشتند و گفتند: هنگامى كه پيامبر خدا را ديديم، كارى را كه على انجام داد، به وى گزارش خواهيم كرد ـ و چنان بود كه مسلمانان، هنگامى كه از سفر برمى گشتند، نخست به ديدار پيامبر خدا مى رفتند و به وى سلام مى گفتند و آن گاه به منزل خود مى رفتند ـ. هنگامى كه لشكريان باز گشتند، به پيامبر صلى الله عليه و آله سلام كردند. پس يكى از آن چهار تن برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! نمى نگرى كه على بن ابى طالب، فلان كار و فلان كار را كرد؟ پيامبر خدا از وى روى برگردانْد. دومى برخاست و همچون فرد نخستين، سخن گفت و پيامبر خدا از وى روى برگردانْد. سومى برخاست و همچون اوّلى سخن گفت و پيامبر صلى الله عليه و آله روى برگردانْد. چهارمى برخاست و همچون آنان سخن گفت. پيامبر صلى الله عليه و آله، چنان كه خشم بر چهره اش نمايان بود، روى كرد و فرمود: «از على چه مى خواهيد؟ از على چه مى خواهيد؟ از على چه مى خواهيد؟ على از من است و من از على ام، و او مولاى هر مؤمنى پس از من است».

امام على عليه السلام:به پيامبر صلى الله عليه و آله خوشه موزى هديه شد و ايشان، پوست موز را مى كَند و آن را در دهان من مى گذاشت. كسى به ايشان گفت: اى پيامبر خدا! على را دوست مى دارى؟ فرمود: «آيا نمى دانى على از من است و من از اويم».