نامه امام به ابن عبّاس، پس از شهادت محمّد

1 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ مِن كِتابٍ لَهُ عليه السلام إلى عَبدِ اللّهِ بنِ العَبّاسِ، بَعدَ مَقتَلِ مُحَمَّدِ بنِ أبي بَكرٍ ـ: أمّا بَعدُ، فَإِنَّ مِصرَ قَد افتُتِحَت، ومُحَمَّدُ بنُ أبي بَكرٍ قَد استُشهِدَ، فَعِندَ اللّهِ نَحتَسِبُهُ وَلَدا ناصِحا، وعامِلاً كادِحا، وسَيفا قاطِعا، ورُكنا دافِعا، وقَد كُنتُ حَثَثتُ النّاسَ عَلى لِحاقِهِ، وأمَرتُهُم بِغِياثِهِ قَبلَ الوَقعَةِ، ودَعَوتُهُم سِرّا وجَهرا، وعَودا وبَدءا فَمِنهُمُ الآتي كارِها، ومِنهُمُ المُعتَلُّ كاذِبا، ومِنهُمُ القاعِدُ خاذِلاً. أسأَلُ اللّهَ تَعالى أن يَجعَلَ لي مِنهُم فَرَجا عاجِلاً، فَوَاللّهِ، لَولا طَمَعي عِندَ لِقائي عَدُوّي فِي الشَّهادَةِ، وتَوطيني نَفسي عَلَى المَنِيَّةِ، لَأَحبَبتُ ألّا ألقى مَعَ هؤُلاءِ يَوما

امام على عليه السلامـ در ضمن نامه اى به عبد اللّه بن عبّاس پس از كشته شدن محمّد بن ابى بكر ـ: امّا بعد؛ مصر فتح شده و محمّد بن ابى بكر به شهادت رسيده است. در مرگ او از خداوند، انتظار پاداش داريم. فرزندى خيرخواه و كارگزارى سختكوش و شمشيرى بُرنده و ستونى حمايتگر بود. من مردم را بر پيوستن به او ترغيب كردم و دستور دادم پيش از واقعه به فريادش برسند و در نهان و آشكار و رفت و برگشت، آنان را فراخواندم. برخى آمدند، امّا بى رغبت. برخى هم به دروغْ خود را به بيمارى زدند. برخى هم نشستند و از يارى اش دست كشيدند. از خداوند متعال مى خواهم كه براى من از دست اين مردم به زودى نجات و گشايش قرار دهد. به خدا سوگند، اگر عشق به شهادت در برخورد با دشمن نبود و اين كه خود را براى مرگ آماده ساخته ام، دوست داشتم حتى

۱.نهج البلاغة: الكتاب 35، الغارات: ج 1 ص 299؛ تاريخ الطبري: ج 5 ص 109 كلاهما نحوه.