خطبه امام، پس از كشته شدن محمّد بن ابى بكر
1 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ في خُطبَتِهِ بَعدَ قَتلِ مُحَمَّدِ بنِ أبي بَكرٍ ـ: ألا إنَّ مِصرَ قَدِ افتَتَحَهَا الفَجَرَةُ اُولُو الجَورِ وَالظُّلمِ الَّذينَ صَدّوا عَن سَبيلِ اللّهِ، وبَغَوا الإِسلامَ عِوَجاً. ألا وإنَّ مُحَمَّدَ بنَ أبي بَكرٍ قَدَ استُشهِدَ، فَعِندَاللّهِ نَحتَسِبُهُ.
أما وَاللّهِ إن كانَ ما عَلِمتُ لَمِمَّن يَنتَظِرُ القَضاءَ، ويَعمَلُ لِلجَزاءِ، ويُبغِضُ شَكلَ الفاجِرِ، ويُحِبُّ هُدَى المُؤمِنِ، إنّي وَاللّهِ ما ألومُ نَفسي عَلَى التَّقصيرِ، وإنّي لِمُقاساةِ الحَربِ لَجِدٌّ خَبيرٌ، وإنّي لَأَقدَمُ عَلَى الأَمرِ وأعرِفُ وَجهَ الحَزمِ، وأقومُ فيكُم بِالرَّأيِ المُصيبِ، فَأَستَصرِخُكُم مُعلِنا، واُناديكُم نِداءَ المُستَغيثِ مُعرِبا، فَلا تَسمَعونَ لي قَولاً، ولا تُطيعونَ لي
امام على عليه السلامـ در خطبه اش پس از كشته شدن محمّد بن ابى بكر ـ: آگاه باشيد! مصر را فاجران ستمگر گشودند؛ آنان كه راه خدا را بسته و اسلام را به انحراف كشاندند. هلا كه محمّد بن ابى بكر به شهادت رسيد و ما از خداوند بر اين امر، انتظار اجر داريم! به خدا سوگند، تا آن جا كه من مى دانم، او از كسانى بود كه منتظر قضاى الهى (مرگ) بود و براى پاداش [آخرتْ]كار مى كرد و از روش هر فاجر بدش مى آمد و روش مؤمن را دوست مى داشت.
من ـ به خدا سوگند ـ خودم را بر كوتاهى در كارم سرزنش نمى كنم. همانا من در سختى هاى جنگ، جدّى و كاردانم. در كار نبرد، پيشرو و به شيوه تدبير آگاهم و انديشه درست را در ميان شما به كار مى گيرم. آشكارا شما را به فريادرسى مى خوانم و بى پرده شما را براى يارى ندا مى دهم، نه سخنم را مى شنويد