حدیث دربارهنيرنگ معاويه در كشتن مالك اشتر
الغارات عن مغيرة الضبّي:إنَّ مُعاوِيَةَ دَسَّ لِلأَشتَرِ مَولىً لِالِ عُمَرَ، فَلَم يَزَلِ المَولى يَذكُرُ لِلأَشتَرِ فَضلَ عَلِيٍّ وبَني هاشِمٍ حَتَّى اطمَأَنَّ إلَيهِ الأَشتَرُ، وَاستَأنَسَ بِهِ، فَقَدَّمَ الأَشتَرُ يَوما ثِقلَهُ أو تَقَدَّمَ ثِقلَهُ فَاستَسقى ماءً، فَقالَ لَهُ مَولى عُمَرَ: هَل لَكَ ـ أصلَحَكَ اللّهُ ـ في شَربَةِ سَويقٍ؟ فَسَقاهُ شَربَةَ سَويقٍ فيها سَمٌّ، فَماتَ.
قالَ: وقَد كانَ مُعاوِيَةُ قالَ لِأَهلِ الشّامِ لَمّا دَسَّ إلَيهِ مَولى عُمَرَ: اُدعوا عَلَى الأَشتَرِ، فَدَعَوا عَلَيهِ، فَلَمّا بَلَغَهُ مَوتُهُ، قالَ: أ لا تَرَونَ كَيفَ استُجيبَ لَكُمَ! ۱
الغاراتـ به نقل از مغيره ضبّى ـ: معاويه، غلامى از آل عمر را به دسيسه براى كشتن مالك اشتر گماشت. آن غلام، پيوسته نزد مالك، از فضايل على عليه السلام و بنى هاشم سخن مى گفت، تا آن كه اعتماد مالك را جلب كرد و به او انس گرفت. روزى مالك اشتر از بار و بنه خود جلو افتاد، يا بار و بنه اش جلوتر بود. تشنه شد و آب خواست. آن غلام گفت: آيا ميل به شربت قاووت دارى، خدا برايت خير پيش آورد؟ و شربتى زهرآلود از قاووت به او نوشاند و او مُرد.
راوى گويد: چون معاويه غلام عمر را به دسيسه بر ضد مالك وا داشت، به مردم شام گفت: مالك اشتر را نفرين كنيد. آنان هم نفرين كردند. چون خبر مرگ مالك به او رسيد، گفت: مى بينيد خداوند چگونه دعايتان را پذيرفت؟!
۱.الغارات: ج 1 ص 263، بحار الأنوار: ج 33 ص 555 ح 722؛ شرح نهج البلاغة: ج 6 ص 76.