دادگرى

الكافىـ به نقل از احمد بن محمّد بن خالد، در حديثى كه آن را به معصوم رسانده است ـ: جبرئيل عليه السلام به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و گفت: پروردگار تو مى فرمايد: «هر گاه خواستى شب و روزى، به شايستگى، مرا عبادت كنى، دستانت را به سوى من بلند كن و بگو:. خدايا! ستايش جاويد، از آنِ توست. تو نيكو آزما، زيبا ثنا، گسترده نعمت، و در حُكم، دادگرى».

امام على عليه السلامـ در ستايش خداوند سبحان ـ: كسى است كه بردبارى اش بزرگ است، پس گذشت كرد، و درباره هر چيزْ حكم كرد، عدالت ورزيد.

امام على عليه السلامـ در دعا ـ: [خداست] زيباثنا، نيكو آزما، شنواى دعا، و در حُكم، دادگر. هر گونه كه مى خواهد، مى آفريند و هر چه مى خواهد، انجام مى دهد.

امام على عليه السلام:حق به نفع كسى اجرا نمى شود، جز اين كه عليه او [نيز] اجرا مى گردد، و عليه كسى اجرا نمى شود، جز اين كه به نفع او [نيز] اجرا مى گردد. چنانچه قرار باشد حق به نفع كسى اجرا شود، ولى عليه او اجرا نشود، اين ويژگى فقط براى خداوند عز و جلاست، نه آفريدگانش، به دليل قدرتى كه بر بندگانش دارد و به خاطر دادگرى اش در هر جايى كه انواع حكم او جريان دارد.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعايش ـ: براى من در كنار فرمان تو، فرمانى نيست. حُكم تو، درباره من نافذ، و داورى تو، درباره من دادگرانه است، و براى من توان بيرون رفتن از سلطنت تو نيست.

امام زين العابدين عليه السلامـ در دعايش ـ:. به خاطر داورى دادگرانه اى كه در آن ستم روا نمى دارى و حُكم منصفانه اى كه با وجود آن، ستم نمى ورزى.