دادگرىِ فرمانروا
1 حدیث
الإمام الصادق عليه السلام: إنَّ اللّهَ عز و جل جَعَلَ لِمَن جَعَلَ لَهُ سُلطانا أجَلاً ومُدَّةً مِن لَيالٍ وأيّامٍ وسِنينَ وشُهورٍ، فَإِن عَدَلوا فِي النّاسِ أمَرَ اللّهُ عز و جل صاحِبَ الفَلَكِ ۱ أن يُبطِئَ بِإِدارَتِهِ فَطالَت أيّامُهُم ولَياليهِم وسِنينُهُم وشُهورُهُم، وإن جاروا فِي النّاسِ ولَم يَعدِلوا أمَرَ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى صاحِبَ الفَلَكِ فَأَسرَعَ بِإِدارَتِهِ فَقَصُرَت لَياليهِم وأيّامُهُم وسِنينُهُم وشُهورُهُم، وقَد وَفى عز و جل لَهُم بِعَدَدِ اللَّيالي وَالشُّهورِ. ۲
امام صادق عليه السلام: خداوند براى كسى كه به او شهريارى داده، مدّت و زمان معيّنى از شبها و روزها و سالها و ماهها قرار داده است. اگر در ميان مردم، دادگرى كنند، خداوند عز و جلصاحب فَلك را فرمان مىدهد كه اداره آن را كُند نمايد و در نتيجه، روزها و شبها و سالها و ماههاى آنان دراز مىگردد، و اگر در ميان مردم، ستمگرى كنند و دادگرى نورزند، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به صاحب فَلك فرمان مىدهد و او اداره آن را سرعت مىبخشد و شبها و روزها و سالها و ماههاى آنان كوتاه مىگردد، و خداوند عز و جل به تعداد شبها و ماههاى معيّن درباره آنان به وعده وفا مىنمايد.