افزايش و كاهش

امام كاظم عليه ‏السلام ـ در دعايش پس از نماز عصر ـ : تويى آن خدايى كه جز تو معبودى نيست. افزايش و كاهش چيزها، مربوط به توست. تويى آن خدايى كه جز تو معبودى نيست. آفريدگانت را بدون كمك ديگرى آفريدى، در حالى كه نيازى به آنان نداشتى. تويى آن خدايى كه جز تو معبودى نيست. مشيّت، از ناحيه تو و بَدا، مربوط به توست.

تفسير القمّى: سخن خداى متعال كه: «يهود گفتند: «دست خدا، بسته است». دست‏هاى خودشان بسته باد و به [سزاى]آنچه گفتند، از رحمت خدا دور باشند! بلكه هر دو دست او گشاده است» ، مى‏گويد: آنها گفتند: خداوند، كارش را به انجام رساند و غير از آنچه در تقدير نخست، مقدّر نموده، چيز جديدى را ايجاد نمى‏كند. آن گاه خداوند، سخن آنان را رد كرد و فرمود: «بلكه هر دو دست او گشاده است. هر گونه بخواهد، مى‏بخشد» ؛ يعنى: پيش مى‏اندازد و عقب مى‏اندازد، زياد و كم مى‏كند و بَدا و مشيّت، از آنِ اوست.