حدیث دربارهمحبّت دنيا

علم و حکمت ج ۱، ص ۲۲۳، ح ۶۰۴

امام علی علیه‌السلام

محبّت دنيا

عنه عليه السلام:سَبَبُ فَسادِ العَقلِ حُبُّ الدُّنيا ۱.

امام على عليه السلام:مايه تباهى خرد، محبّت دنياست.

۱.غررالحكم: 5543

کلیدواژه‌ها دعا شرایط استجابت دعا شناخت موانع شناخت +6 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چه شده است كه مى بينم محبّت دنيا بر بسيارى از مردم چيره گرديده است؟ گويى كه مرگ در اين دنيا بر غير ايشان نوشته شده است و گويى كه حقّ در اين دنيا بر غير آنان واجب گشته است و پندارى كه خبر درگذشتگان خود را نشنيده و نديده اند. راه آنها راه مسافرانى است كه بزودى به سويشان باز مى گردند. خانه هايشان گور آنهاست و ميراث آنها را مى خورند. پس گمان مى كنند كه پس از ايشان ماندگارند. دور باد، دور باد. واپسين آنها از نخستين آنها عبرت نمى گيرد؟ بى گمان نادانى كردند و هر اندرز دهنده اى در كتاب خدا را از ياد بردند و از گزند هر فرجام بدى، خود را ايمن يافتند و از فرود آمدن بلاهاى آسمانى و پيش آمدهاى هراسناك نترسيدند.

امام على عليه السلام:دنيا را بران كه محبّت دنيا، كور و كر و لال مى كند و سرفرازان را خوار.

امام على عليه السلام:هر كه دنيا بر وى چيره شود، پيش روى خود را نبيند.

امام على عليه السلام:آنكه تنها بر فرزندان دنيا بنگرد، راه هدايت را نبيند.

امام على عليه السلام:هر كس زيور دنيا را پسنديد، براى ديدگانش نابينايى آورد.

امام على عليه السلام:به سبب محبّت دنيا، گوشها از شنيدن حكمت كر و دلها از نور بصيرت نابينا مى گردند.

امام على عليه السلام:محبّت دنيا خرد را تباه مى كند و دل را از شنيدن حكمت باز مى دارد و كيفرى دردناك مى آورد.

امام على عليه السلام:دنيا هر كس را كه با اميدهاى محال بفريبد و با آرزوهاى دروغين نيرنگش زند. تيرگى ديده برايش بياورد و جامه كورى بر او بپوشاند و از سراى ديگر بازش بدارد و به مرداب تباهى در اندازد.