حدیث دربارهعبرت

علم و حکمت ج ۱، ص ۱۷۷، ح ۴۸۳

امام علی علیه‌السلام

الإمام عليّ عليه السلام:مَنِ اعتَبَرَ أبصَرَ، ومَن أبصَرَ فَهِمَ، ومَن فَهِمَ عَلِم ۱.

امام على عليه السلام:آنكه عبرت اندوزد، بينا شود و آنكه بينا شود، دريابد و آنكه دريابد، بداند.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 208، خصائص الأئمّة عليهم السلام: 118، العدد القويّة: 292 / 18 عن الإمام الرضا عليه السلام.

کلیدواژه‌ها مبادی شناخت اسباب معارف عقلی عبرت

احادیث دیگر این موضوع

۸

ابن دينار:خداوند به موسى عليه السلام وحى كرد كه دو كفش و عصاى آهنين برگير و آنگاه در زمين سياحت كن و آثار و عبرتها را بجوى؛ تا آنكه كفشها پاره و عصا شكسته شود.

امام على عليه السلام:آنكه با خردش عبرت گيرد، نيك بشناسد.

امام على عليه السلام:خداى بيامرزد كسى را كه انديشيد و عبرت گرفت و عبرت اندوخت و بينا شد.

امام على عليه السلام:استمرار عبرت اندوزى به بينش مى انجامد و خوددارى (از زشتيها) را نتيجه مى دهد.

امام على عليه السلام:در هر عبرت اندوزى بينشى است.

امام على عليه السلام:عبرت اندوزى به راه راست مى كشاند.

امام على عليه السلام:عبرت اندوزى رشد و هدايتت مى بخشد.

امام صادق عليه السلام:عبرت اندوزى سه نتيجه دارد: دانستن آنچه مى كند و انجام آنچه مى داند و دانستن آنچه نمى داند.