حدیث دربارهبيم از خدا
ابنُ عَبّاسٍ العَمِّيّ:بَلَغَني أنَّ داوُدَ النَّبِيَّ عليه السلام كانَ يَقولُ في دُعائِهِ: سُبحانَكَ اللّهُمَّ أنتَ رَبّي، تَعالَيتَ فَوقَ عَرشِكَ، وجَعَلتَ خَشيَتَكَ عَلى مَن فِي السَّماواتِ والأَرضِ، فَأَقرَبُ خَلقِكَ مِنكَ مَنزِلَةً أشَدُّهُم لَكَ خَشيَةً، وما عِلمُ مَن لَم يَخشَكَ؟! وما حِكمَةُ مَن لَم يُطِع أمرَكَ؟! ۱
ابن عباس:چنين به من رسيده است كه داود پيامبر در دعاىِ خويش مى گفته است: منزهى، بار الها! تو پروردگار منى. بلند مقامى بر فراز تخت خويش و بيم خود را در دل هر كس كه در آسمانها و زمين است قرار داده اى، پس نزديكترينِ آفريدگانت به تو، بيمناكترين آنان از توست و چه دانشى دارد آنكه از تو نهراسد و چه حكمتى دارد آنكه فرمانت را نبرد؟
۱.سنن الدارمي: 1 / 103 / 342.