حدیث دربارهستارگان

عنه عليه السلامـ في جَوابِ الزِّنديقِ لَمّا قالَ لَهُ: ما تَقولُ في عِلمِ النُّجومِ؟ـ: هُوَ عِلمٌ قَلَّت مَنافِعُهُ وكَثُرَت مَضَرّاتُهُ، لِأَنَّهُ لا يُدفَعُ بِهِ المَقدورُ ولا يُتَّقى بِهِ المَحذورُ، إن أخبَرَ المُنَجِّمُ بِالبَلاءِ لَم يُنجِهِ التَّحَرُّزُ مِنَ القَضاءِ، وإن أخبَرَ هُوَ بِخَيرٍ لَم يَستَطِع تَعجيلَهُ، وإن حَدَثَ بِهِ سوءٌ لَم يُمكِنهُ صَرفُهُ، والمُنَجِّمُ يُضادُّ اللّهَ في عِلمِهِ بِزَعمِهِ أنَّهُ يَرُدُّ قَضاءَ اللّهِ عَن خَلقِهِ ۱.
امام صادق عليه السلامـ در پاسخ غير مسلمانى كه از وى درباره ستاره شناسى پرسيده بودـ: دانشى است كه منافعش اندك و زيانهايش فراوان است؛ زيرا با آن نه مى توان مقدورات را دور و نه از محذورات حذر كرد. اگر منجّم خبر از بلا دهد، پرهيز، وى را از سرنوشتش نرهاند و اگر به امر خيرى خبر دهد، نمى تواند آن را جلو بياندازد و اگر حادثه بدى برايش پيش بيايد، نمى تواند آن را باز گرداند، و منجّم با اين پندار كه قضاى الهى را از خلقش باز مى گرداند در دانشش با خدا ضدّيت مى كند.
۱.الاحتجاج: 2 / 242.

احادیث دیگر این موضوع

۶