توشه برداشتن براى آخرت

امام على عليه السلام:كسى كه فردا را از عمر خود به شمار آورد، مرگ را در جايگاه شايسته اش قرار نداده است.

امام على عليه السلام:در دنيا از دنيا توشه اى برگيريد كه فردا [ى قيامت] به كمك آن خود را نگه مى داريد.

امام على عليه السلام:از اين ايّام فانى براى ايّام باقى توشه برداريد؛ توشه را به شما نمايانده اند و فرمان كوچتان داده اند و براى رفتن به شتاب وادارتان كرده اند.

امام على عليه السلام:سعى و كوشش كنيد و حاضر و آماده شويد و در سراى توشه [گرفتن]، توشه برگيريد.

امام على عليه السلام:پس، بايد كه عمل كننده شما در زمانى كه مهلت و فرصت دارد، پيش از شتافتن اجلش، كار كند. و از كوچگاهش براى اقامتگاهش توشه برگيرد.

امام على عليه السلام:آيا نه اينكه شما در خانه هاى كسانى هستيد كه پيش از شما بودند و عمرهايى درازتر و آثارى ماندنى تر داشتند. دنيا را پرستيدند چه پرستيدنى و آن را برگزيدند چه برگزيدنى! سپس بى هيچ توشه اى و بى هيچ مركبى كه آنها را به سر منزل مقصود برساند، از اين دنيا كوچيدند.

امام على عليه السلام:دنيا، سراى راستى است براى كسى كه با آن از در راستى درآيد و سراى عافيت و آسايش است براى كسى كه از آن چيز بفهمد و سراى توانگرى است براى كسى كه از آن توشه برگيرد.

امام على عليه السلام:دنيا چشم انداز نهايى شخص نابينا (بى بَصَر) است و در فرا سوى آن چيزى نمى بيند. امّا شخص بينا و با بصيرت، نگاهش از دنيا فراتر مى رود و درمى يابد كه سراى حقيقى، در آن سوى دنياست. بنا بر اين، شخص بينا از دنيا چشم بر مى كند و نابينا به آن چشم مى دوزد، بينا از دنيا توشه برمى دارد، و نابينا براى آن توشه برمى دارد.

امام على عليه السلام:دنيا، سراى ماندن شما آفريده نشده است، بلكه چونان گذرگاهى برايتان خلق گشته است تا از آن براى سراى ماندگارى توشه اعمال فراهم آوريد.

امام على عليه السلام:رحمت خدا بر كسى كه. فرصت ها را غنيمت شمرده و بر مرگ پيشدستى كند و توشه عمل فراهم آورد.

امام على عليه السلام:پس از مرگ هرگز چيزى به كار تو نمى آيد، مگر كردار نيكى كه پيش فرستاده باشى. بنا بر اين، از كار نيك توشه فراهم آر.

امام على عليه السلامـ در نكوهش دنيا ـفرمود: در هيچ يك از توشه هاى دنيا خيرى نيست مگر در تقوا.

امام على عليه السلام:شما را، اى بندگان خدا! به تقواى الهى سفارش مى كنم؛ تقوايى كه توشه است و پناهگاه. توشه اى رساننده [به سر منزل مقصود]و پناهگاهى رهاننده [از آتش].

امام على عليه السلامـ هرگاه نماز عشا را مى خواند، با صدايى كه همه نماز گزاران مسجد بشنوند، سه بار خطاب به مردم ـمى فرمود: اى مردم! خدايتان رحمت كناد! آماده و مجهز شويد، كه بانگ رحيل در ميان شما سر داده اند. با اين بانگ رحيل، روى آوردن به دنيا ديگر چه معنا دارد؟ خدايتان رحمت كناد! آماده شويد و با بهترين توشه اى كه در اختيار داريد رهسپار [آخرت] شويد و آن تقوا است.

امام على عليه السلامـ ياران خويش را بسيار با اين سخنان، مخاطب ساخته ـمى فرمود: آماده و مجهز شويد، خدايتان رحمت كناد! زيرا كه بانگ رحيل در ميان شما سر داده اند. از دل بستن به دنيا كم كنيد و با توشه نيكى كه در برابر شماست، رهسپار شويد؛ زيرا گردنه اى دشوار و منزل هايى ترسناك و هراس انگيز پيش رو داريد كه ناچار بايد به آنها در آييد و آنجاها درنگ كنيد. پس، علايق و پيوندهاى به دنيا را ببُريد و از توشه تقوا كمك گيريد.