حدیث دربارهتوشه برداشتن براى آخرت

عنه عليه السلام:إنّما الدُّنيا مُنتَهى بَصَرِ الأعمى، لا يُبصِرُ مِمّا وراءها شيئا، و البَصيرُ يَنفُذُها بَصَرُهُ و يَعلَمُ أنّ الدّارَ وراءها، فالبَصيرُ مِنها شاخِصٌ، و الأعمى إلَيها شاخِصٌ، و البَصيرُ مِنها مُتَزوِّدٌ، و الأعمى لَها مُتَزوِّدٌ. ۱
امام على عليه السلام:دنيا چشم انداز نهايى شخص نابينا (بى بَصَر) است و در فرا سوى آن چيزى نمى بيند. امّا شخص بينا و با بصيرت، نگاهش از دنيا فراتر مى رود و درمى يابد كه سراى حقيقى، در آن سوى دنياست. بنا بر اين، شخص بينا از دنيا چشم بر مى كند و نابينا به آن چشم مى دوزد، بينا از دنيا توشه برمى دارد، و نابينا براى آن توشه برمى دارد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة133.

احادیث دیگر این موضوع

۸