نمايان شدن پيامبرصلى الله عليه وآله و ائمّه عليهم السلام براى محتضر

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «فلولا اذا بلغت الحلقوم. ان كنتم صادقين» ـفرمود: زمانى كه جان به گلوگاه رسد و جايگاهش در بهشت به او نشان داده شود، بگويد: مرا به دنيا باز گردانيد تا آنچه را مى بينم به خانواده ام خبر دهم. امّا به او گفته مى شود: اين امكان ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنگريد، كه با چه كسى همسخن مى شويد؛ زيرا هيچ كس نيست كه مرگش در رسد، مگر اينكه يارانش كه به سوى خدا رهسپارند در برابرش مجسّم شوند. اگر خوب باشند به صورتى نيك و خوشايند مجسّم شوند و اگر بد باشند به گونه اى بد و ناخوشايند و هيچ كس نيست كه بميرد، جز اينكه من به هنگام مرگش در برابر او نمايان شوم.

امام على عليه السلام:هر كه مرا دوست داشته باشد، در هنگام مرگش مرا آن گونه كه خوشايند اوست بيابد و هركه مرا دشمن داشته باشد، به هنگام مرگش مرا بدان گونه كه ناراحت شود بيابد.

الدعواتـ به نقل از حارث هَمْدانى ـ: نيمروزى نزد امير مؤمنان عليه السلام رفتم. فرمود: چه چيز تو را بدين جا كشانده است؟ عرض كردم: به خدا قسم كه محبّت به تو. فرمود: اگر راست بگويى، بى گمان در سه جا مرا خواهى ديد: زمانى كه جانت به اين جا رسد ـ و با دست خود به حنجره اش اشاره كرد ـ و هنگام گذشتن از صراط و در كنار حوض [كوثر].

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه آيا مؤمن از جان كندن خود ناراحت مى شود؟ ـفرمود: نه، به خدا، زمانى كه ملك الموت براى ستاندن جانش مى آيد، او بى تابى مى كند. امّا ملك الموت به او مى گويد: اى دوست خدا! بى تابى مكن؛ زيرا سوگند به آنكه محمّد صلى الله عليه و آله را برانگيخت، من از پدر مهربانى كه به بالينت بيايد، با تو خوش رفتارتر و مهربانترم. چشمت را باز كن و بنگر. رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين و امامان از نسل آنها، عليهم السلام، در برابرش نمايان مى شوند و به او گفته مى شود: اين رسول خدا و. رفيقان و همرهان تو هستند. در اين هنگام، چيزى براى او خوشتر از اين نيست كه جانش ستانده شود و به منادى بپيوندد.

امام صادق عليه السلام:هيچ مؤمنى نيست كه مرگش در رسد، مگر اينكه محمّد و على عليهما السلام را ببيند بدان گونه كه شادمان شود و هيچ مشركى نميرد، مگر اينكه آن دو بزرگوار را بدان گونه كه ناراحت شود مشاهده كند.

امام صادق عليه السلام:هيچ كس نيست كه دوستدار ما و دشمن دشمنان ما باشد و بميرد، مگر اينكه [در هنگام مرگش]رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و حسن و حسين ـ صلوات اللّه عليهم ـ حاضر شوند و اگر دوستدار ما نباشد، آنان را به گونه اى كه ناراحت شود، مشاهده كند. دليل بر اين مطلب، فرموده امير مؤمنان عليه السلام به حارث همدانى است كه: اى حارث همدانى! هر كس بميرد مرا رو در رو مى بيند، مؤمن باشد يا منافق.