حدیث دربارهلوطعليه السلام

میزان الحکمه ج ۱۱، ص ۳۳۰، ح ۱۹۶۸۶

امام صادق علیه‌السلام

لوطعليه السلام

الإمامُ الصّادقُ عليه السلام:ما بَعَثَ اللّهُ نَبيّا بعدَ لُوطٍ إلاّ في عِزٍّ مِن قَومِهِ ۱. ۲

امام صادق عليه السلام:خداوند بعد از لوط هيچ پيامبرى نفرستاد مگر اينكه ميان قومش عزّتى داشت.

۱.روي في كنز العمّال: 32361 عن أبي هريرة: «ما بعث اللّه بعده نبيّا إلاّ في ثروة من قومه». و الصحيح ما في المتن.

۲.بحار الأنوار: 12/157/8.

کلیدواژه‌ها لوطعلیه السلام

احادیث دیگر این موضوع

۲

امام باقر عليه السلام:آن آبادى اى كه باران عذاب برايشان باريد، سدوم، آبادى قوم لوط است كه خداوند سنگ هايى از سجّيل، يعنى گِل، بر آنها باراند.

علل الشرائعـ به نقل از ابو بصير ـ: به امام باقر عليه السلام عرض كردم رسول خدا صلى الله عليه و آله از بخل به خدا پناه مى بُرد؟ حضرت فرمود: آرى، اى ابا محمّد! او هر صبح و شام به خدا پناه مى برد و ما نيز از بخل به خدا پناه مى بريم. خداوند مى فرمايد: «و هر كس از بخل نفْس خود مصون بماند، ايشانند همان رستگاران». از فرجام بخل برايت بگويم. قوم لوط اهل آبادى اى بودند كه نسبت به خوراك بخل مى ورزيدند و اين بخل منجر به پديد آمدن درد بى درمانى در نيروى شهوت آنان شد. عرض كردم: به چه منجر شد؟ فرمود: آبادى قوم لوط بر سر راه كاروان هاى شام و مصر قرار داشت و كاروانيان در شهر آنها فرود مى آمدند و لوطيان از آنها پذيرايى مى كردند. امّا چون كار فرود آمدن كاروانيان و پذيرايى از آنها بالا گرفت، بخل و خسّت، آنان را در فشار قرار داد و اين بخل كارشان را به آنجا كشاند كه هرگاه مسافر در آبادى آنها فرود مى آمد وى را بى سيرت مى كردند، بدون آنكه اين عملشان از روى شهوت باشد. بلكه بدان سبب چنين كارى با ميهمان مى كردند كه از پيش آنها برود. بدين ترتيب، كار آنها در آبادى شايع شد و كاروانيان از آنها حذر مى كردند و ديگر در آباديشان فرود نمى آمدند و اينچنين، بخل و خسّت بلايى به سرشان آورد كه نمى توانستند آن را از خود دور كنند، بدون آنكه ميل و شهوتى به اين عمل داشته باشند، تا اينكه كارشان به جايى رسيد كه به مردان شهرها مزد مى دادند و از آنها تقاضاى آن عمل را مى كردند. حضرت سپس فرمود: پس، كدام درد بدتر و بد فرجامتر و نزد خداوند متعال زشت تر از بخل است؟ عرض كردم: فدايت شوم، آيا همه مردم آبادى لوط اين كار را مى كردند؟ فرمود: آرى، به استثناى اعضاى يك خانواده كه مسلمان و تسليم امر خدا بودند. آيا نشنيده اى سخن خداى متعال را كه مى فرمايد: «پس، هر كه را از مؤمنان در آن آبادى بود بيرون برديم. ولى در آنجا جز يك خانه، از فرمانبران [خدا بيشتر]نيافتيم».