حدیث دربارهفلسفه نبوّت
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:بَعَثَ إلَى الجِنِّ و الإنسِ رُسُلَهُ ليَكشِفوا لَهُم عَن غِطائها، و ليُحَذِّروهُم مِن ضَرّائها، و ليَضرِبوا لَهُم أمثالَها، و ليُبَصِّروهُم عُيوبَها، و ليَهجُموا علَيهِم بمُعتَبَرٍ مِن تَصرُّفِ مَصاحِّها و أسقامِها، و حَلالِها و حَرامِها، و ما أعَدَّ اللّهُ للمُطيعينَ مِنهُم و العُصاةِ من جَنّةٍ و نارٍ، و كَرامَةٍ و هَوانٍ. ۱
امام على عليه السلام:رسولان خود را به سوى جنّ و انس فرستاد تا پرده اين جهان را براى آنان كنار زنند و آنها را از بدى هايش برحذر دارند و برايشان از دنيا مَثَل ها بزنند و ايشان را به عيب هاى آن بينا گردانند و آنچه را كه مايه عبرت است از دگرگونى احوال همچون تندرستى ها و بيمارى هاى دنيا و حلال و حرام آن و آنچه كه خداوند از بهشت و دوزخ و عزّت و خوارى، براى فرمانبرداران و نافرمانان از خود فراهم آورده است، به گوش آنان بخوانند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 183.