حدیث دربارهامام على عليه السلام و بيت المال

بحار الأنوار:كانَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام إذا أعطى ما في بَيتِ المالِ أمَرَ فكُنِسَ ثُمّ صَلّى فيهِ، ثُمّ يَدعو فيقولُ في دُعائهِ: اللّهُمّ إنّي أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يُحبِطُ العَمَلَ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يُعَجِّلُ النِّقَمَ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يَمنَعُ الدُّعاءَ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يَهتِكُ العِصمَةَ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يُورِثُ النَّدَمَ، و أعوذُ بكَ مِن ذَنبٍ يَحبِسُ القِسَمَ. ۱
بحار الأنوار:امير المؤمنين عليه السلام پس از تقسيم بيت المال، دستور مى داد آن را جارو مى كردند و سپس در آن مكان نماز مى گزارد و آن گاه دعا مى كرد و در دعاى خود مى گفت: بار خدايا! پناه مى برم به تو از گناهى كه عمل را بر باد مى دهد. پناه مى برم به تو از گناهى كه خشم و عذاب تو را شتاب مى بخشد. پناه مى برم به تو، از گناهى كه مانع اجابت دعا مى شود. پناه مى برم به تو از گناهى كه پرده عصمت و پاكى را مى درد. پناه مى برم به تو از گناهى كه پشيمانى مى آورد و پناه مى برم به تو از گناهى كه جلوى نصيب و بهره ها را مى گيرد.
۱.بحار الأنوار: 94/93/9.

احادیث دیگر این موضوع

۸
وسائل الشيعهـ به نقل از ضحاك بن مزاحم ـ: امام على عليه السلام فرمود: دوست من رسول خدا صلى الله عليه و آله چيزى [از بيت المال] را براى فردا نگه نمى داشت و ابو بكر نيز چنين مى كرد.عمر به فكر افتاد كه در اين زمينه دفترهايى ترتيب دهد و اموال را از سالى تا سال ديگر ذخيره مى كرد. ليكن من همان كارى را مى كنم كه دوستم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى كرد. على عليه السلام جمعه به جمعه عطا مى داد و [اين بيت را زمزمه]مى فرمود: اين ميوه اى است كه من چيده ام و خوب هايش هم در ميان آنهاست، آنگاه كه هر ميوه چينى دستش به سوى دهان خودش مى رود [و آنچه مى چيند خودش مى خورد]. اين بيت درباره كسى مثل زده مى شود كه بهترين آنچه را دارد به دوستش دهد و او را بر خود مقدّم دارد. ابن كلبى مى گويد: اين مثل از عمرو بن عَدىّ لخمى، خواهرزاده جَذيمه، است و او نخستين گوينده آن است. جذيمه در منزلى اتراق كرد و به افراد دستور داد برايش قارچ بچينند. بعضى از آنها بهترين قارچ هايى را كه مى چيدند خودشان مى خوردند ولى عمرو بهترين قارچى را كه مى يافت براى دايى خود مى آورد و خود هيچ نمى خورد و چون قارچ ها را نزد دايى خود آورد، اين بيت را گفت (لسان العرب، ماده جنى) ـ م.