حدیث دربارهامام على عليه السلام و بيت المال
وسائل الشيعة عن الضحّاكِ بنِ مُزاحم عن الإمامِ عليٍّ عليه السلام:كانَ خَليلي رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله لا يَحبِسُ شيئا لغَدٍ، و كانَ أبو بكرٍ يَفعَلُ، و قد رأى عُمَرُ في ذلكَ أن دَوَّنَ الدَّواوينَ، و أخَّرَ المالَ مِن سَنَةٍ إلى سَنةٍ، و أمّا أنا فأصنَعُ كما صَنعَ خليلي رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله.
قال: و كانَ عليٌّ يُعطيهِم مِن الجُمُعَةِ إلَى الجُمُعةِ و كانَ يقولُ:
هذا جَنايَ و خِيارُهُ فِيه
إذْ كُلُّ جانٍ يَدُهُ إلى فِيه ۱
وسائل الشيعهـ به نقل از ضحاك بن مزاحم ـ: امام على عليه السلام فرمود: دوست من رسول خدا صلى الله عليه و آله چيزى [از بيت المال] را براى فردا نگه نمى داشت و ابو بكر نيز چنين مى كرد.عمر به فكر افتاد كه در اين زمينه دفترهايى ترتيب دهد و اموال را از سالى تا سال ديگر ذخيره مى كرد. ليكن من همان كارى را مى كنم كه دوستم رسول خدا صلى الله عليه و آله مى كرد.
على عليه السلام جمعه به جمعه عطا مى داد و [اين بيت را زمزمه]مى فرمود:
اين ميوه اى است كه من چيده ام و خوب هايش هم در ميان آنهاست،
آنگاه كه هر ميوه چينى دستش به سوى دهان خودش مى رود [و آنچه مى چيند خودش مى خورد]. ۲
۱.وسائل الشيعة: 11/83/3.
۲.اين بيت درباره كسى مثل زده مى شود كه بهترين آنچه را دارد به دوستش دهد و او را بر خود مقدّم دارد. ابن كلبى مى گويد: اين مثل از عمرو بن عَدىّ لخمى، خواهرزاده جَذيمه، است و او نخستين گوينده آن است. جذيمه در منزلى اتراق كرد و به افراد دستور داد برايش قارچ بچينند. بعضى از آنها بهترين قارچ هايى را كه مى چيدند خودشان مى خوردند ولى عمرو بهترين قارچى را كه مى يافت براى دايى خود مى آورد و خود هيچ نمى خورد و چون قارچ ها را نزد دايى خود آورد، اين بيت را گفت (لسان العرب، ماده جنى) ـ م.