حدیث دربارهنمايان شدن پيامبرصلى الله عليه وآله و ائمّه عليهم السلام براى محتضر

الدعوات عن الحارثِ الهَمْدانيِّ:أتَيتُ أميرَ المؤمنينَ عليه السلام ذاتَ يَومٍ نِصفَ النّهارِ فقالَ: ما جاءَ بكَ؟ قلتُ: حُبُّكَ و اللّهِ، قالَ عليه السلام: إن كُنتَ صادِقا لَتَراني في ثلاثةِ مَواطِنَ: حَيثُ تَبلُغُ نَفسُكَ هذهِ ـ و أومأَ بيَدِهِ إلى حَنجَرَتهِ ـ و عندَ الصِّراطِ، و عندَ الحَوضِ. ۱

الدعواتـ به نقل از حارث هَمْدانى ـ: نيمروزى نزد امير مؤمنان عليه السلام رفتم. فرمود: چه چيز تو را بدين جا كشانده است؟ عرض كردم: به خدا قسم كه محبّت به تو. فرمود: اگر راست بگويى، بى گمان در سه جا مرا خواهى ديد: زمانى كه جانت به اين جا رسد ـ و با دست خود به حنجره اش اشاره كرد ـ و هنگام گذشتن از صراط و در كنار حوض [كوثر].

۱.الدعوات: 249/699.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه پاک کننده های گناهان +6 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «فلولا اذا بلغت الحلقوم. ان كنتم صادقين» ـفرمود: زمانى كه جان به گلوگاه رسد و جايگاهش در بهشت به او نشان داده شود، بگويد: مرا به دنيا باز گردانيد تا آنچه را مى بينم به خانواده ام خبر دهم. امّا به او گفته مى شود: اين امكان ندارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنگريد، كه با چه كسى همسخن مى شويد؛ زيرا هيچ كس نيست كه مرگش در رسد، مگر اينكه يارانش كه به سوى خدا رهسپارند در برابرش مجسّم شوند. اگر خوب باشند به صورتى نيك و خوشايند مجسّم شوند و اگر بد باشند به گونه اى بد و ناخوشايند و هيچ كس نيست كه بميرد، جز اينكه من به هنگام مرگش در برابر او نمايان شوم.

امام على عليه السلام:هر كه مرا دوست داشته باشد، در هنگام مرگش مرا آن گونه كه خوشايند اوست بيابد و هركه مرا دشمن داشته باشد، به هنگام مرگش مرا بدان گونه كه ناراحت شود بيابد.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه آيا مؤمن از جان كندن خود ناراحت مى شود؟ ـفرمود: نه، به خدا، زمانى كه ملك الموت براى ستاندن جانش مى آيد، او بى تابى مى كند. امّا ملك الموت به او مى گويد: اى دوست خدا! بى تابى مكن؛ زيرا سوگند به آنكه محمّد صلى الله عليه و آله را برانگيخت، من از پدر مهربانى كه به بالينت بيايد، با تو خوش رفتارتر و مهربانترم. چشمت را باز كن و بنگر. رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و فاطمه و حسن و حسين و امامان از نسل آنها، عليهم السلام، در برابرش نمايان مى شوند و به او گفته مى شود: اين رسول خدا و. رفيقان و همرهان تو هستند. در اين هنگام، چيزى براى او خوشتر از اين نيست كه جانش ستانده شود و به منادى بپيوندد.

امام صادق عليه السلام:هيچ مؤمنى نيست كه مرگش در رسد، مگر اينكه محمّد و على عليهما السلام را ببيند بدان گونه كه شادمان شود و هيچ مشركى نميرد، مگر اينكه آن دو بزرگوار را بدان گونه كه ناراحت شود مشاهده كند.

امام صادق عليه السلام:هيچ كس نيست كه دوستدار ما و دشمن دشمنان ما باشد و بميرد، مگر اينكه [در هنگام مرگش]رسول خدا صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان و حسن و حسين ـ صلوات اللّه عليهم ـ حاضر شوند و اگر دوستدار ما نباشد، آنان را به گونه اى كه ناراحت شود، مشاهده كند. دليل بر اين مطلب، فرموده امير مؤمنان عليه السلام به حارث همدانى است كه: اى حارث همدانى! هر كس بميرد مرا رو در رو مى بيند، مؤمن باشد يا منافق.