سودمندترين داستان
1 حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:تَدَبَّرُوا أحوالَ الماضينَ مِن المُؤمنينَ قَبلَكُم، كيفَ كانُوا في حالِ التَمحيصِ و البَلاءِ. فانظُرُوا كيفَ كانوا حيثُ كانتِ الأملاءُ مُجتَمِعَةً، و الأهواءُ مُؤتَلِفَةً (مُتَّفِقَةً). فانظُرُوا إلى ما صارُوا إلَيهِ في آخِرِ اُمورِهِم، حِينَ وَقَعَتِ الفُرقَةُ، و تَشَتتت الاُلفَةُ، و اختَلفَتِ الكَلِمَةُ و الأفئدَةُ، و تَشَعَّبُوا مُختَلِفينَ، و تَفَرَّقُوا مُتَحارِبينَ (مُتحازِبينَ)، قَد خَلَعَ اللّهُ عَنهُم لِباسَ كَرامَتِهِ، و سَلَبَهُم غَضارَةَ نِعمَتِهِ، و بَقِيَ قَصَصُ أخبارِهِم فِيكُم عِبَرا للمُعتَبِرينَ. ۱
امام على عليه السلام:در سرگذشت مؤمنان پيش از خود بينديشيد كه در موقع آزمايش و بلا چگونه بوده اند. بنگريد كه چگونه بودند آن گاه كه جمعيتها يكپارچه بودند و خواسته ها يكى بود. بنگريد كه سرانجامشان به كجا كشيد آن گاه كه تفرقه بروز كرد و رشته الفت از هم گسيخت و سخنها و دلها مختلف گرديد و به دسته هاى گوناگون تقسيم شدند و گروههايشان با يكديگر به جنگ و ستيز برخاستند. در اين هنگام خداوند جامه بزرگوارى و سرافرازى را از تن ايشان به در آورد و فراوانى نعمت خويش را از ايشان گرفت و حكايت خبرهاى آنان را، براى عبرت گرفتن عبرت آموزان، در ميان شما باقى گذاشت.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 192.