ترغيب به انجام فرايض
14 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:اِعمَلْ بفَرائضِ اللّهِ تَكُن أتقَى الناسِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به فرايض خدا عمل كن، تا از پرهيزگارترين مردم باشى.
۱.الكافي: 2/82/4.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:الفَرائضَ الفَرائضَ! أدُّوها إلَى اللّهِ تُؤَدِّكُم إلَى الجَنَّةِ. ۱
امام على عليه السلام:[بر شما باد] فرايض! فرايض! آنها را براى خدا ادا كنيد تا شما را به بهشت رسانند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 167.
عنه عليه السلام:و اللّهِ لقدِ اعتَرَضَ الشكُّ و دَخِلَ اليَقينُ، حتّى كأنَّ الذي ضُمِنَ لَكُم قد فُرِضَ علَيكُم، و كَأنَّ الذي قد فُرِضَ علَيكُم قد وُضِعَ عَنكُم! ۱
امام على عليه السلام:به خدا سوگند كه شك نمودار شده و يقين تباه گشته است، تا آن جا كه آنچه [از رزق]براى شما تضمين شده گويى [به دست آوردنش]بر شما واجب آمده است و آنچه [از واجبات]بر شما واجب گشته گويى از شما ساقط شده است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 114.
عنه عليه السلام:إنّ اللّهَ افتَرَضَ علَيكُم فَرائضَ فلا تُضَيِّعُوها، و حَدَّ لَكُم حُدودا فلا تَعتَدُوها، و نَهاكُم عن أشياءَ فلا تَنتَهِكُوها. ۱
امام على عليه السلام:خداوند فرايضى را بر شما واجب گردانيده؛ پس آنها را فرو مگذاريد. و حدود و مرزهايى براى شما مشخص كرده؛ پس از آنها تجاوز مكنيد. و شما را از چيزهايى باز داشته است؛ پس حرمت آنها را مشكنيد.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 105.
عنه عليه السلام:اِجعَلُوا ما افتَرَضَ اللّهُ علَيكُم مِن طَلَبِكُم، وَ اسألوهُ مِن أداءِ حَقِّهِ ما سَألَكُم. ۱
امام على عليه السلام:آنچه را خداوند بر شما فرض كرده است، وجهه همّت خويش قرار دهيد و براى اداى حقّ او كه از شما خواسته است از او توفيق و كمك طلبيد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 113.
عنه عليه السلام:خادِعْ نفسَكَ في العِبادَةِ، و ارفُقْ بها و لا تَقهَرْها، و خُذْ عَفوَها و نَشاطَها، إلاّ ما كانَ مَكتوبا علَيكَ مِن الفَريضَةِ؛ فإنّهُ لا بُدَّ مِن قَضائها و تَعاهُدِها عِندَ مَحَلِّها. ۱
امام على عليه السلام:نفس خود را با لطايف الحيل به عبادت وادار و با آن مدارا كن و به آن زور مگو و به هنگام آرامش و نشاطش به عبادت پرداز، مگر در آن چيزهايى كه بر تو فرض شده است كه در اين موارد بايد آنها را به جاى آورى و به موقع ادا كنى.
۱.نهج البلاغة: الكتاب69.
عنه عليه السلامـ مِن كتابٍ لَهُ إلَى الأسوَدِ بنِ قُطبَةَ صاحِبِ جُندِ حُلوانَ ـ: وَ ابتَذِلْ نفسَكَ فيما افتَرَضَ اللّهُ علَيكَ، راجيا ثَوابَهُ، و مُتَخوِّفا عِقابَهُ. ۱
امام على عليه السلامـ در نامه اى به اسود بن قطبه سپهسالار حلوان ـنوشت: و نفس خويش را در راه آنچه خدا بر تو فرض كرده است، به اميد پاداش و ترس از كيفر او، به تسليم و خضوع وادار.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 59.
عنه عليه السلام:طُوبى لِنَفسٍ أدَّت إلى رَبِّها فَرضَها، و عَرَكَت بِجَنبِها بُؤسَها، و هَجَرَت في الليلِ غُمضَها. ۱
امام على عليه السلام:خوشا به حال آن كس كه فريضه (وظيفه) خود در برابر پروردگارش را ادا كند و در دشواريها صبر كند و در شبْ خواب را از ديدگانش دور گرداند.
۱.نهج البلاغة: الكتاب45.
عنه عليه السلام:لا عِبادَةَ كَأداءِ الفَرائضِ. ۱
امام على عليه السلام:عبادتى چون انجام فرايض نيست.
۱.نهج البلاغة: الحكمة 113.
عنه عليه السلام:جَرِّبْ نفسَكَ في طاعَةِ اللّهِ بالصَّبرِ على أداءِ الفَرائضِ، و الدُّؤوبِ في إقامَةِ النَّوافلِ و الوَظائفِ. ۱
امام على عليه السلام:نفْس خود را در فرمانبردارىِ خدا، با شكيبايى بر انجام فرايض و سختى كشيدن در بر پا داشتن مستحبات و وظايف، بيازماى.
۱.غرر الحكم: 4731.
عنه عليه السلامـ مِن كتابِهِ للأشتَرِ لمّا وَلاّهُ مِصرَ ـ: و لْيَكُنْ في خاصَّةِ ما تُخلِصُ بهِ للّهِِ دِينَكَ: إقامَةُ فَرائضِهِ التي هِي لَهُ خاصَّةً، فَأعطِ اللّهَ مِن بَدَنِكَ في لَيلِكَ و نَهارِكَ، و وَفِّ ما تَقَرَّبتَ بهِ إلَى اللّهِ مِن ذلكَ كامِلاً غيرَ مَثلُومٍ و لا مَنقوصٍ، بالِغا مِن بَدَنِكَ ما بَلَغَ. ۱
امام على عليه السلامـ در فرمان حكومت مصر به مالك اشتر ـنوشت: بايد در ميان كارهاى خاصّى كه به وسيله آنها نيّت را براى خدا خالص مى گردانى، بر پا داشتن فرايض او باشد كه مخصوص خداوند است. پس، در شب و روزِ خود بهره اى از بدن خود را براى خدا قرار بده و اين فرايض را كه با آنها به خدا نزديك مى شوى به طور كامل و بى هيچ عيب و نقصى ادا كن، اگر چه [در اين راه] تنت بفرسايد.
۱.نهج البلاغة: الكتاب 53.
عنه عليه السلام:اُخرُجُوا إلَى اللّهِ بما افتَرَضَ علَيكُم مِن حَقِّهِ، و بَيَّنَ لَكُم مِن وَظائفِهِ. ۱
امام على عليه السلام:با انجام دادن آنچه خدا از حقّ خويش بر شما واجب كرده و وظايفى كه براى شما بيان فرموده است، به سوى خدا رهسپار شويد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 176.
عنه عليه السلام:أوَّهْ على إخوانِيَ الذينَ تَلَوُا القُرآنَ فَأحكَمُوهُ، و تَدَبَّرُوا الفَرضَ فَأقامُوهُ، أحيَوا السُّنَّةَ و أماتُوا البِدعَةَ. ۱
امام على عليه السلام:دريغا از آن برادران من كه قرآن را خواندند و آن را نيك به كار بستند و در فرايض تدبّر كردند و آنها را بر پا داشتند. سنّت [پيامبر] را زنده ساختند و بدعت را ميراندند.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 182.
الإمامُ الحسنُ عليه السلام:إنّ اللّهَ عَزَّ و جلَّ بِمَنِّهِ و رَحمَتِهِ لَمّا فَرَضَ عَليكُمُ الفَرائضَ لم يَفرِضْ علَيكُم لِحاجَةٍ مِنهُ إلَيهِ، بَل رَحمَةً مِنهُ إلَيكُم (علَيكُم) لا إلهَ إلاّ هُو، لِيَميزَ الخَبيثَ مِن الطَّيِّبِ، و لِيَبتَلِيَ ما في صُدورِكُم، و لِيُمَحِّصَ ما في قُلوبِكُم. ۱
امام حسن عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ چون از روى كرم و رحمت خود فرايض را بر شما واجب ساخت نه بدان سبب بود كه به شما نياز داشت، بلكه از سر مهر و رحمت آن خداوند يگانه به شما بود، تا ناپاك را از پاك جدا سازد و آنچه را در سينه هاى شماست، بيازمايد و آنچه را در دلهاى شماست، ناب و خالص گرداند.
۱.بحار الأنوار: 23/99/3.