حدیث دربارهترغيب به حفظ كردن قرآن
عنه صلى الله عليه و آلهـ مِن دعائهِ ـ: اللّهُمّ ارحَمْني بتَركِ مَعاصِيكَ أبَدا ما أبقَيتَني، و ارزُقْني حُسنَ النَّظرِ فيما يُرضِيكَ عَنّي، و ألزِمْ قَلبي حِفظَ كتابِكَ كما عَلَّمتَني، و اجعَلْني أتلُوهُ علَى النَّحوِ الذي يُرضِيكَ عَنّي. اللّهُمّ نَوِّرْ بكتابِكَ بَصَرِي، و اشرَحْ بهِ صَدري، و فَرِّحْ بهِ قَلبي، و أطلِقْ بهِ لِساني، و استَعمِلْ بهِ بَدَني، و قَوِّني على ذلكَ، فإنّهُ لا حَولَ و لا قُوّةَ إلاّ بكَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در دعاى خود ـگفت: بار خدايا! به من رحمت آر كه تا زنده هستم، هيچگاه نافرمانى تو نكنم و نيك انديشى در هر آنچه تو را خشنود مى سازد، روزيم فرما و حفظ كردن كتابت را بدان گونه كه به من آموختى، با دلم ملازم و همراه گردان و چنان كن كه قرآن را آن گونه كه تو را از من خشنود مى گرداند، تلاوت كنم. بار خدايا! ديده [بصيرت]مرا به كتابت روشن نما و به وسيله آن سينه ام را فراخ گردان و دلم را با آن شاد ساز و زبانم را به آن باز و گويا كن، بدنم را در راه آن به كار گير و در اين زمينه نيرويم بخش؛ زيرا كه هيچ حركت و قدرتى جز به وسيله تو نيست.
۱.قرب الإسناد: 5/16.