حدیث دربارهرواياتى كه درباره كشتن اسير آمده است
عوالي اللآلي:إنّ أبا غرّة الجُمَحيَّ وَقَعَ في الأسرِ يَومَ بَدرٍ فقالَ: يا محمّدُ، إنّي ذو عَيلَةٍ فَامنُنْ عَلَيَّ، فَمَنَّ علَيهِ أن لا يَعودَ إلَى القِتالِ، فَمَرَّ إلى مَكّةَ فقالَ: سَخِرتُ بمحمّدٍ فَأطلَقَني! و عادَ إلَى القِتالِ يَومَ اُحُدٍ، فَدعا علَيهِ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أن لا يُفلِتَ، فَوَقَعَ في الأسرِ، فقالَ: إنّي ذُو عَيلَةٍ فامنُنْ عَلَيَّ! فقالَ عليه السلام: حتّى تَرجِعَ إلى مكَّةَ فتقولَ فينادي قريشٍ: سَخِرتُ بمحمّدٍ؟! لا يُلسَعُ المؤمنُ من جُحرٍ مَرَّتَينِ. و قَتَلَهُ بيَدِهِ. ۱
عوالى اللآلى:ابو غرّه جُمَحىّ در جنگ بدر اسير شد. به پيامبر گفت: اى محمّد! من مردى عيالوارم. منّت نهاده مرا آزاد كن. پيامبر هم او را آزاد كرد، به شرط آن كه دوباره در جنگ [با مسلمانان] شركت نكند. او به مكّه رفت و گفت: محمّد را مسخره كردم [و دروغ گفتم] پس آزادم كرد. در جنگ احد مجدداً شركت جست، رسول خدا صلى الله عليه و آله دعا كرد كه از چنگ مسلمانان فرار نكند. ابو غرّه اسير شد. [و مانند دفعه قبل]گفت: من مردى عيالوارم، منّت نهاده آزادم كن. پيامبر فرمود: آزادت كنم كه به مكّه برگردى و در جمع قريش بگويى: محمّد را مسخره كردم؟ مؤمن از يك سوراخ دوبار گزيده نمى شود. آن گاه با دست خود او را كشت.
۱.عوالي اللآلي: 1/228/122.