حدیث دربارهقبر
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:يا ذَوي الحِيَلِ و الآراءِ و الفِقهِ و الأنباءِ، اذكُرُوا مَصارِعَ الآباءِ، فكأنَّكُم بالنُّفوسِ قد سُلِبَت، و بالأبدانِ قد عرِيَت، و بالمَواريثِ قد قُسِّمَت، فتَصيرُ يا ذا الدَّلالِ و الهَيبَةِ و الجَمالِ، إلى مَنزِلَةٍ شَعثاءَ، و مَحَلَّةٍ غَبراءَ، فَتُنَوَّمُ على خَدِّكَ في لَحدِكَ، في مَنزِلٍ قَلَّ زُوّارُهُ و مَلَّ عُمّالُهُ، حتّى تُشَقَّ عنِ القُبورِ، و تُبعَثَ إلَى النُّشورِ. ۱
امام على عليه السلام:اى صاحبان چاره ها و انديشه ها و فهم و خبرها! مرگ پدران را به ياد آوريد. زودا كه جانها گرفته شود و پيكرها برهنه گردد و ميراثها بخش شود و تو اى عشوه گرِ شكوهمندِ زيباروى، به سر منزلى ژوليده و جايگاهى غبار گرفته روانه شوى و در لحد خويش بر گونه ات خوابانده شوى؛ در منزلى كه ديدار كنندگانش اندكند و كارگرانش خسته و دلتنگ، تا آن گاه كه از گورها به در آيى و به هامون محشر فرستاده شوى.
۱.بحار الأنوار: 77/371/35.
کلیدواژه‌ها قبر