مقرّبان

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «و پيشتازان اوليه مهاجرين و انصار» و آيه «و پيشتازان مقدّمند. آنان مقرّبانند» ـفرمود: خداوند متعال اين آيات را درباره پيامبران و اوصيا نازل فرمود. امّا من برترين پيامبران و فرستادگان خدا هستم و وصىّ من على بن ابى طالب، برترين اوصيا است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «آن گاه اين كتاب را به آن كسان از بندگان خود كه انتخابشان كرديم به ميراث داديم.» ـفرمود: پيشى گيرنده، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. ميانه رو اندكى حسابرسى مى شود و ستمگر به خويش، در صحراى محشر نگه داشته مى شود و سپس به بهشت مى رود. همين عده هستند كه مى گويند: «سپاس و ستايش خدا را كه غم و اندوه از ما زدود».

امام باقر عليه السلامـ درباره همين آيه ـفرمود: پيشتاز به خيرات و خوبيها، امام است و ميانه رو، كسى است كه امام را مى شناسد و ستمگر به خويش، كسى است كه امام را نمى شناسد.

امام باقر عليه السلامـ درباره همين آيه ـفرمود: ستمگرِ به خويش از ما، كسى است كه هم كار خوب و شايسته مى كند و هم كار بد. ميانه رو، كسى است كه متعبّد و در عبادت سخت كوش است و پيشى گيرنده به خيرات، و خوبيها، على و حسن و حسين عليهم السلام و هر كس از خاندان محمّد صلى الله عليه و آله كه شهيد شود مى باشد.

امام باقر عليه السلامـ درباره همين آيه به ابو اسحاق ـفرمود: اى ابو اسحاق! اين آيه مخصوص ماست. پيشى گيرنده به خوبيها و خيرات، على بن ابى طالب است و حسن و حسين و شهداى ما. ميانه رو، كسى است كه روزها روزه مى گيرد و شبها را به عبادت مى گذراند و ستمگر به خويشتن، مثل بقيه مردم گناه مى كند ولى آمرزيده مى شود.