سرگرمى و غفلت

امام على عليه السلام:اى بندگان خدا! كجايند كسانى كه عمر دراز كردند و از نعمتها برخوردار شدند و [آنان كه]آموزش ديدند و فهميده گشتند و [آنان كه]مهلت داده شدند و سرگرم و غافل شدند؟

امام على عليه السلام:اى مردم! از خدا بترسيد؛ زيرا هيچ كسى عبث آفريده نشده، تا به سرگرمى و غفلت [وقت]گذراند و مهمل رها نشده تا بيهودگى كند.

امام على عليه السلام:خداوند سبحان، هيچ چيزى را عبث نيافريد تا به سرگرمى پرداخته باشد و خداوند سبحان، هيچ كارى را به حال خود رها نكرد، تا به بيهودگى گذرانده باشد.

امام على عليه السلام:از سرگرمى (كارهاى غفلت زا) دورى كن؛ زيرا كه تو بيهوده آفريده نشده اى تا به سرگرمى بپردازى و مهمل رها نشده اى تا بيهودگى كنى.

امام على عليه السلام:آيا به اين دل خوش باشم كه گفته شود: اين امير مؤمنان است، اما در سختى هاى روزگار شريك و همدرد آنان، يا در سختى زندگى سرمشق ايشان نباشم؟! من آفريده نشده ام كه خوردن غذاهاى لذيذ و رنگارنگ مرا به خود مشغول سازد، همانند حيوانِ به آخور بسته اى كه همه همّ و غمش علوفه اوست، يا همچون حيوان رهايى كه در ميان زباله ها مى چرد و شكمش را از علف پر مى كند و از آنچه در انتظار اوست، غافل است يا سر خود رها شوم يا بيهوده بگذرانم.

امام على عليه السلام:سرگرمى (غفلت)، خوراك حماقت است.

امام على عليه السلام:سرگرمى (غفلت)، از ميوه هاى نادانى است.

امام على عليه السلام:بالاترين خردمندى، دورى كردن از لهو است.

امام على عليه السلام:از هر كارى كه به آن نيازى نداريد، دورى كنيد.