حدیث دربارهبيمارى

میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۴۸۹، ح ۱۸۸۶۵

امام علی علیه‌السلام

عنه عليه السلامـ و قد قيلَ لَهُ: كيفَ نَجِدُكَ يا أميرَ المؤمنينَ؟ ـ: كيفَ يكونُ حالُ مَن يَفنى ببَقائهِ، و يَسقَمُ بصِحَّتِهِ، و يُؤتَى مِن مَأمَنِهِ؟! ۱

امام على عليه السلامـ وقتى به ايشان عرض شد: چگونه اى اى امير مؤمنان؟ ـفرمود: چگونه است حال كسى كه با هستى خود، نيست مى شود و با تندرستى خود بيمار مى شود و در پناهگاه امنش، مرگ به سراغش مى رود.

۱.نهج البلاغة: الحكمة 115.

کلیدواژه‌ها بیماری حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه پزشکی و بهداشت

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام على عليه السلام:بيمارى، زندان تن است.

امام على عليه السلام:بيمارى يكى از دو زندان است.

امام على عليه السلام:بدن ها را از نا خوشى ها، رهايى نيست.

امام على عليه السلام:مصيبتى بزرگتر از ادامه يافتن بيمارى جسم نيست.

امام على عليه السلام:بدانيد كه يكى از بلاها تنگدستى است و سخت تر از تنگدستى بيمارى تن است و سخت تر از بيمارى تن، بيمارى دل است.

امام على عليه السلام:بيچاره آدميزاد، اجلش [بر او]پوشيده است و بيمارى هايش پنهان و كردارش ثبت شده. پشه اى، او را دردمند مى كند. جرعه اى گلوگير، مى كُشدش و قطره عرقى او را بد بو مى سازد.

امام على عليه السلام:بيمارى ها از تندرستى زاييده مى شوند.

امام على عليه السلام:امّا اهل طاعت را با جاى دادن در جوار خود پاداش داد و در سراى خود جاودانشان ساخت؛ سرايى كه فرود آيندگانش كوچ نكنند و حالشان دگرگون نشود و ترس و وحشت ها به سراغشان نمى آيد و بيمارى ها به آنان نمى رسد.