حدیث دربارهايمان و سرگرمى

میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۳۰۸، ح ۱۸۴۶۵

امام علی علیه‌السلام

ايمان و سرگرمى

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:المؤمنُ يَعافُ اللَّهوَ، و يألَفُ الجِدَّ. ۱

امام على عليه السلام:مؤمن از سرگرمى به دور و با كارهاى جدّى دمخور است.

۱.غرر الحكم: 1502.

کلیدواژه‌ها سرگرمی و غفلت ایمان و سرگرمی

احادیث دیگر این موضوع

۵

امام على عليه السلام:كسى كه شيفته بازى و دلباخته سرگرمى و خوشى باشد، خردمند نيست.

امام على عليه السلامـ در وصف مؤمن ـفرمود: وقتش پُر است.

امام على عليه السلام:شگفتا از [عمر و عاص] پسر آن زن بد كاره! در ميان شاميان شايع كرده كه در من لودگى است و مردى بازيگوش هستم و كارم شوخى و بازى است! او سخن نادرستى گفته و به گفتارى گناه آلود، زبان گشوده است. هان! به خدا سوگند كه ياد مرگ مرا از بازى باز مى دارد و فراموش كردن آخرت، او را از گفتن حق باز مى دارد.

امام حسن عليه السلام:مؤمن، سرگرمى نمى كند تا در نتيجه غافل گردد. پس چون [لحظه اى در كار خود]بينديشد اندوهگين شود.

امام صادق عليه السلامـ درباره كسى كه براى سرگرمى دنبال شكار مى رود ـفرمود: مؤمن، فرصت چنين كارهايى را ندارد. آخرت جويى او را از سرگرمى باز داشته است. مؤمن به هيچ يك از اين كارها نمى رسد، او را چه به سرگرمى ها؟! كارهاى لهو و سرگرم كننده، سخت دلى مى آورد و نفاق بر جاى مى گذارد.