حدیث دربارهعوامل شوق آفرين
المحجّة البيضاء:في أخبارِ داوودَ عليه السلام أنَّ اللّهَ عَزَّ و جلَّ أوحى إلَيهِ:. يا داوودُ، إنّي خَلَقتُ قُلوبَ المُشتاقينَ مِن رِضواني، وَ نعَّمتُها بنُورِ وَجهي.
فقالَ داوودُ: يا رَبِّ، بِمَ نالُوا مِنكَ هذا؟ قالَ: بحُسنِ الظَّنِّ، و الكَفِّ عَنِ الدُّنيا و أهلِها، و الخَلَواتِ بِي و مُناجاتِهِم لِي، و إنَّ هذا مَنزِلٌ لا يَنالُهُ إلاّ مَن رَفَضَ الدُّنيا و أهلَها، و لَم يَشتَغِلْ بشيءٍ مِن ذِكْرِها، و فَرَّغَ قَلبَهُ لِي و اختارَني على جَميعِ خَلقي، فعِندَ ذلكَ أعطِفُ علَيهِ فاُفَرِّغُ نَفسَهُ لَهُ، و أكشِفُ الحِجابَ فيما بَيني و بَينَهُ؛ حتّى يَنظُرَ إلَيَّ نَظَرَ النّاظِرِ بعَينِهِ إلَى الشّيءِ. ۱
المحجّة البيضاء:در اخبار داوود عليه السلام آمده است كه خداوند عزّ و جلّ، به او وحى فرمود: اى داوود! من دل هاى مشتاقان را از خشنودى خود آفريدم و آنها را به نور ذات خود منعّم گردانيدم. داوود عرض كرد: پروردگارا! به چه وسيله به اين مقام نزد تو، رسيدند؟ فرمود: به خوش گمانى و دور نگه داشتن خويش از دنيا و اهل آن و خلوت كردن و مناجات نمودن با من. و اين مقامى است كه بدان دست نيابد، مگر كسى كه دنيا و اهل آن را به كنار نهد و هرگز از آن ياد نكند و دلش را براى من خالى گرداند و مرا بر همه آفريدگانم برگزيند. در اين صورت است كه من به او رو مى كنم و نفْس او را براى او فارغ گردانم و حجابِ ميان خود و او را كنار زنم، به طورى كه مرا [با چشم دل]ببيند همچون كسى كه با چشم [سر] خود چيزى را مى بيند.
۱.المحجّة البيضاء: 8/59 و 61.