حدیث دربارهلعنت شدگان
الإمامُ الباقرُ عليه السلام عن رسول اللّهِ صلى الله عليه و آله:لَعَنَ اللّهُ المُحَلِّلَ و المُحَلَّلَ لَهُ، و مَن يُوالي غَيرَ مَوالِيهِ، و مَنِ ادَّعى نَسَبا لا يُعرَفُ، و المُتَشبِّهينَ مِن الرِّجالِ بالنِّساءِ، و المُتَشبِّهاتِ مِن النِّساءِ بالرِّجالِ، و مَن أحدَثَ حَدَثا في الإسلامِ أو آوى مُحْدِثا، و مَن قَتَلَ غَيرَ قاتِلِهِ أو ضَرَبَ غَيرَ ضاربِهِ، و مَن لَعَنَ أبَوَيهِ.
فقالَ رجُلٌ: يا رسولَ اللّهِ، أ يوجَدُ رجُلٌ يَلعَنُ أبَوَيهِ؟! فقالَ: نَعَم، يَلعَنُ آباءَ الرِّجالِ و اُمَّهاتِهِم، فيَلعَنونَ أبَوَيهِ. ۱
امام باقر عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: لعنت خدا بر مُحلّل و كسى كه محلّل مى گيرد و بر كسى كه خود را به غير مولايش نسبت دهد و بر كسى كه براى خود نسب نا معلومى مدّعى شود و بر مردان زن نما و زنان مردنما و بر كسى كه در اسلام حادثه اى [قتل نفس]يا بدعت پديد آورد يا حادثه آفرينى [قاتل يا بدعت گذار] را پناه دهد و بر كسى كه غير قاتل خود را بكشد يا كسى را بزند كه او را نزده است و بر كسى كه پدر و مادر خود را لعنت كند.
عرض شد: اى رسول خدا! آيا كسى پيدا مى شود كه والدين خود را لعنت كند؟ فرمود: آرى، پدر و مادر مردم را لعنت مى كند و آنها متقابلاً والدين او را لعنت مى كنند.
۱.الكافي: 8/71/27.