حدیث دربارهجامه زينت و جامه عبادت

الغيبة للطوسي عن كاملِ بنِ إبراهيمَ:دَخَلتُ على سَيّدي أبي محمّدٍ عليه السلام، نَظَرتُ إلى ثِيابِ بَياضٍ ناعِمَةٍ علَيهِ، فقُلتُ في نَفسي: وليُّ اللّهِ و حُجَّتُهُ يَلبَسُ النّاعِمَ مِن الثِّيابِ و يأمُرُنا نَحنُ بِمُواساةِ الإخوانِ، و يَنهانا عَن لُبسِ مِثلِهِ! فقالَ مُتَبَسِّما: يا كاملُ ـ و حَسَرَ عَن ذِراعَيهِ، فإذا مِسْحٌ أسوَدُ خَشِنٌ على جِلدِهِ، فقالَ ـ: هذا للّهِ، و هذا لَكُم. ۱

الغيبة للطوسىـ به نقل از كامل بن ابراهيم ـ: بر سرورم ابو محمّد عليه السلام وارد شدم. ديدم جامه سفيد و لطيفى تن آن حضرت است. با خودم گفتم: ولىّ و حجّت خدا، خود لباسهاى نرم و لطيف مى پوشد و ما را به همدردى با برادران دستور مى دهد و از پوشيدن چنين لباسى نهى مى كند! حضرت تبسّمى كرد و فرمود: اى كامل! و آستينهايش را بالا زد. ديدم جامه اى از پلاس سياه و خشن زير آن است. آن گاه فرمود: اين يكى به خاطر خداست و اين يكى به خاطر شما.

۱.الغيبة للطوسي: 246 و 247/216.

کلیدواژه‌ها پوشاک جامه زینت و جامه عبادت

احادیث دیگر این موضوع

عيون أخبار الرضا:حضرت رضا عليه السلام در تابستان روى حصير و در زمستان روى پلاس مى نشست. لباسش از پارچه درشت بود. اما هرگاه در ميان مردم ظاهر مى شد، خود را مى آراست.

عيون اخبار الرضا:روايت شده است كه حضرت رضا عليه السلام روى لباس پشمينه، جامه اى از خز پوشيد. يكى از صوفيان نادان چون جامه خزى بر تن ايشان ديد، گفت: با وجود اين برخوردارى و لباس خزى كه پوشيده اى، چگونه خود را از اهل زهد مى پندارى؟! حضرت لباس خود را كنار زد. ديدند زير آن پشمينه اى است. امام فرمود: اين براى خداست و اين [لباس خز]براى مردم.

الكافى:سفيان ثورى از مسجد الحرام عبور كرد. امام صادق عليه السلام را ديد كه لباسهاى قيمتى و زيبايى پوشيده است. گفت: به خدا قسم، مى روم و او را سرزنش مى كنم. نزديك حضرت رفت و گفت: يا بن رسول اللّه! نه رسول خدا صلى الله عليه و آله چنين لباسى پوشيد و نه على عليه السلام و نه هيچ يك از پدران تو! امام عليه السلام به او فرمود: رسول خدا صلى الله عليه و آله، در زمانه اى سخت و دشوار به سر مى برد و به تناسب سختى و دشوارى آن زندگى مى كرد، ولى بعدا دنيا سرِ مشكهاى خود را شل كرد [و وفور نعمت شد]. پس، سزاوارترين مردم دنيا به بهره برى از نعمتهاى آن، نيكان دنيا هستند. حضرت، سپس اين آيه را تلاوت فرمود كرد: «بگو: چه كسى زيورهاى خدا را كه براى بندگانش پديد آورده و روزيهاى پاك و پاكيزه را حرام كرده است؟» ما سزاوارترين كس به بهره بردن از نعمتهاىِ خدادادىِ آن [روزيها] هستيم. منتها، اى ثورى! جامه اى كه بر تن من مى بينى، به خاطر مردم پوشيده ام. آنگاه دست سفيان را گرفت و آن را به طرف خود كشيد و لباس رويى را بالا زد و جامه درشتى را كه زير آن پوشيده بود و با بدن آن حضرت تماس مستقيم داشت بيرون آورد و فرمود: اين را براى خودم مى پوشم و آنچه را ديدى براى مردم. حضرت، سپس جامه سفيان را كه زبر و درشت بود كنار زد و زير آن لباس نرم و لطيفى بود. فرمود: تو اين لباس رويى را براى [ريا و فريب]مردم پوشيده اى و اين [زيرى]را براى خوش آمدِ نفْست.