حدیث دربارهخاموشى اولياى خدا
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ للّهِِ عِبادا كَسَرَت قُلوبَهُم خَشيَتُهُ فَأسكَتَتهُم عنِ المَنطِقِ، و إنّهُم لَفُصَحاءُ عُقَلاءُ، يَستَبِقُونَ إلَى اللّهِ بالأعمالِ الزَّكيَّةِ، لا يَستَكثِرُونَ لَهُ الكثيرَ، و لا يَرضَونَ لَهُم مِن أنفُسِهم بالقَليلِ. ۱
امام على عليه السلام:خدا را بندگانى است كه ترس و خشيتِ از او دلهايشان را شكسته و زبانشان را از گفتار فرو بسته است، در حالى كه مردمانى سخنور و خردمندند. با كارهاى پاك به سوى خداوند پيشى مى گيرند، عملِ بسيار را در پيشگاه خدا، زياد نمى شمارند و به عملِ اندكِ خود، رضايت نمى دهند.
۱.تحف العقول: 394.