خاموشى اولياى خدا
2 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:إنَّ أولياءَ اللّهِ سَكَتوا فكانَ سُكوتُهُم ذِكرا، و نَظَرُوا فكانَ نَظَرُهُم عِبرَةً، و نَطَقُوا فكانَ نُطقُهُم حِكمَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا اولياى خدا، خاموش مى شوند و خاموشى شان، ياد [خداست] و مى نگرند و نگاهشان، عبرت [گرفتن] است و سخن مى گويند و سخنشان، حكمت است.
۱.الكافي: 2/237/25.
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنّ للّهِِ عِبادا كَسَرَت قُلوبَهُم خَشيَتُهُ فَأسكَتَتهُم عنِ المَنطِقِ، و إنّهُم لَفُصَحاءُ عُقَلاءُ، يَستَبِقُونَ إلَى اللّهِ بالأعمالِ الزَّكيَّةِ، لا يَستَكثِرُونَ لَهُ الكثيرَ، و لا يَرضَونَ لَهُم مِن أنفُسِهم بالقَليلِ. ۱
امام على عليه السلام:خدا را بندگانى است كه ترس و خشيتِ از او دلهايشان را شكسته و زبانشان را از گفتار فرو بسته است، در حالى كه مردمانى سخنور و خردمندند. با كارهاى پاك به سوى خداوند پيشى مى گيرند، عملِ بسيار را در پيشگاه خدا، زياد نمى شمارند و به عملِ اندكِ خود، رضايت نمى دهند.
۱.تحف العقول: 394.