حدیث دربارهستودن بنده راز دار

میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۵۴، ح ۱۷۴۸۴

امام علی علیه‌السلام

ستودن بنده راز دار

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:خالِطُوا النّاسَ بألسِنَتِكُم و أبدانِكُم، و زايِلُوهُم بقُلوبِكُم و أعمالِكُم. ۱

امام على عليه السلام:به زبانها و بدنهاى خود، با مردم بياميزيد و به دلها و كردارهايتان، راه جدا از آنان در پيش گيريد.

۱.الغيبة للنعماني: 210/17.

کلیدواژه‌ها راز داری ستودن بنده راز دار

احادیث دیگر این موضوع

۸

امام صادق عليه السلامـ خطاب به به ابو جعفر محمّد بن نعمان احول ـفرمود: اى پسر نعمان! عالم نمى تواند هر چه مى داند به تو بگويد؛ زيرا كه سرّ خداست. پس، شتاب مكنيد؛ زيرا به خدا سوگند كه اين امر (فَرَج) سه بار نزديك شد، اما شما آن را فاش كرديد و خدا آن را به تأخير افكند. به خدا قسم، هيچ رازى نزد شما نيست، مگر اين كه دشمن شما آن را بهتر از خودتان مى داند!

المحاسنـ به نقل از ابو بصير ـ: از امام صادق عليه السلام درباره نقل فراوان حديث پرسيدم. فرمود: آيا هرگز چيزى از احاديث مرا كتمان كرده اى؟ من سعى كردم به ياد بياورم و چون حضرت مرا به اين حال ديد، فرمود: آنچه را براى ياران خود گفته اى اشكالى ندارد. افشا كردن، آن است كه حديث را براى غير يارانت بگويى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خوشا بنده گمنامى كه او را خدا بشناسد و مردم نشناسند. اينان چراغهاى هدايت و چشمه هاى دانشند كه هر فتنه تاريكى به سبب وجود آنها برطرف مى شود؛ نه سخن پراكن و پخش كننده اسرارند و نه نا فرهيخته و رياكار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:با بدان به اخلاق خودشان رفتار كنيد، تا از گزند و شرارتشان در امان مانيد و در اعمال و كردارتان، از آنان جدا شويد تا در شمار ايشان نباشيد.

امام على عليه السلام:خوشا به حال هر بنده بى نام و نشانى كه مردم را مى شناسد و مردم او را نمى شناسند. خداوند او را به خشنودى [از خدا] مى شناسد؛ اينان چراغهاى هدايتند، خداوند هر گونه فتنه تاريكى را از آنان مى زدايد. به زودى آنان را غرق رحمتى از رحمتهاى خود مى كند. نه سخن پراكن و فاش كننده اسرار هستند و نه نا فرهيخته و رياكار.

معانى الأخبار:امام على عليه السلام فرمود: پس از من فتنه هايى تاريك و كور و شك برانگيز پديد خواهد آمد، كه تنها شخص گمنام از آنها جان به سلامت مى برد. عرض كردند: اى امير مؤمنان! گمنام كيست؟ فرمود: كسى كه مردم نمى دانند در درون او چه مى گذرد.

امام صادق عليه السلام:خوشا به حال بنده گمنامى كه مردم را مى شناسد و به ظاهر در ميان آنان به سر مى برد، اما در دل با اعمال ايشان همراهى نمى كند. لذا مردم او را به ظاهر مى شناسند و از باطن او خبر ندارند.

امام صادق عليه السلام:خوشا به حال هر بنده بى نام و نشانى كه پيش از آن كه مردم او را بشناسند، او مردم را مى شناسد.