خانه
کتابها
احادیث
معصومین(ع)
جستجو...
ورود
ثبتنام
خانه
کتابها
میزان الحکمه ج ۱۰
موضوعات
حرمت فاش كردن اسرار امامت
17476. فاش كننده راز [ما] شك كننده [و سس…
حدیث درباره
حرمت فاش كردن اسرار امامت
میزان الحکمه ج ۱۰، ص ۵۲، ح ۱۷۴۷۶
امام صادق علیهالسلام
حرمت فاش كردن اسرار امامت
عنه عليه السلام:
مُذيعُ السِّرِّ شاكٌّ، و قائلُهُ عندَ غيرِ أهلِهِ كافِرٌ.
۱
امام صادق عليه السلام:
فاش كننده راز [ما] شك كننده [و سست عقيده نسبت به حقانيّت ائمه عليهم السلام] است و كسى كه آن را نزد نااهل بازگو كند، كافر است.
۱.
الكافي: 2/371/10.
کلیدواژهها
راز داری
حرمت فاش کردن اسرار امامت
احادیث دیگر این موضوع
۸
امام صادق عليه السلام:پوشيده نگه داشتن اسرار ما، جهاد در راه خداست.
امام صادق عليه السلام:شناخت اين امر (امامت) تنها به ولايت و دوستى آن نيست، بلكه بايد آن را از نااهل پوشيده داريد. كافى است كه آنچه ما مى گوييم، شما نيز بگوييد و از آنچه لب فرو مى بنديم، شما هم لب فرو بنديد.
امام كاظم عليه السلامـ در نامه اى از زندان به على بن سويد سائى ـنوشت: آنچه را كه از تو خواسته ام مكتوم بدارى، فاش مگردان.
امام باقر عليه السلام:روز قيامت، آدمى محشور مى شود و در حالى كه يك قطره خون هم نريخته، به اندازه يك شيشه حجامت يا بيشتر به او خون مى دهند و مى گويند: اين سهم تو از خون فلانى است. عرض مى كند: بار پروردگارا! تو مى دانى كه جانم را ستاندى در حالى كه قطره خونى نريخته بودم. مى فرمايد: درست است، اما از فلانى، چنين و چنان روايتى شنيدى و آن را روايت كردى كه به زيان او تمام شد؛ زيرا آن روايت دهان به دهان گشت تا به فلان ستمگر رسيد و او را به خاطر آن كشت و حالا اين سهم تو از خون اوست.
امام صادق عليه السلام:كسى كه حديث ما را به زيانمان فاش سازد، به منزله كسى است كه حقّ ما را انكار كند.
امام صادق عليه السلام:هر كه حديث ما را به زيانمان فاش سازد، خداوند ايمان را از او بگيرد.
امام صادق عليه السلام:كسى كه حديث ما را فاش كند، ما را به خطا نكشته، بلكه عمدا كشته است.
امام صادق عليه السلام:خداوند عزّ و جلّ، دين را دو دولت قرارداد: دولت آدم ـ و آن دولت خداست ـ و دولت ابليس. پس، هر گاه خداوند بخواهد كه آشكارا بندگى شود، دولت آدم روى كار آيد و هر گاه خدا بخواهد كه پنهانى عبادت شود، دولت ابليس بر سر كار آيد و كسى كه آنچه را خدا مى خواهد پنهان بماند فاش سازد، از دين بيرون رفته است.
حدیث 17475
موضوع
حدیث 17477