حدیث دربارهزدودن كِبر

كنز العمّال:إنّ النبيَّ صلى الله عليه و آله خَرَجَ إلَى البَقيعِ فَتَبِعَهُ أصحابُهُ فَوَقَفَ و أمَرَهُم أن يَتَقَدَّموا، ثُمّ مَشى خَلفَهُم، فَسُئلَ عن ذلكَ فقالَ: إنّي سَمِعتُ خَفقَ نِعالِكُم، فَأشفَقتُ أن يَقَعَ في نفسِي شيءٌ مِن الكِبرِ ۱. ۲

كنز العمّال:[روزى] پيامبر به طرف بقيع رهسپار شد. اصحاب حضرت در پى او به راه افتادند. پيامبر ايستاد و به آنها دستور داد جلو بروند و آن گاه خود در پى آنها حركت كرد. علّت را پرسيدند، فرمود: من صداى كفشهاى شما را شنيدم و ترسيدم چيزى از تكبّر، به وجودم راه يابد. ۳

۱.كنز العمّال: 8878.

۲.الاُمور المذكورة في الأحاديث ليست قانونا كلّيّا تكشف عن عدم وجود الكبر، بل تختلف باختلاف الأشخاص و الأعصار و الموارد، فقد قيل: «إنّ من النّاس ناساً يلبسون الصوف إرادة التواضع و قلوبهم مملوءة عُجبا و كِبرا» فليُتأمّل.

۳.گفتنى است كه آنچه در اين احاديث به عنوان نشانه هاى فروتنى آمده يك قاعده كلى كه نشانگر نبودن كبر در وجود شخص باشد نيست، بلكه در اشخاص و اعصار و موارد مختلف فرق مى كند؛ چه آن كه گفته اند: «عده اى از مردم هستند كه به قصد فروتنى پشمينه مى پوشند، اما دلهايشان آكنده از خود پسندى و كبر است». پس، دقت شود.

کلیدواژه‌ها تکبر زدودن کبر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:براستى كه خوش دارم مرد با خوشحالى و افتخار چيزى را با دست خودش براى خانواده اش ببرد و بدين وسيله كبر را از خود دور كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خودش بار و كالايش را حمل كند، از تكبّر در امان است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس خودش گوسفندش را بدوشد و جامه اش را وصله كند و كفشش را پينه زند و با خدمتكارش هم غذا شود و كالايش را از بازار [به خانه]حمل كند، بى گمان از كبر پاك شده است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركه پشمينه بپوشد و كفش وصله دار به پاكند و الاغش را سوار شود و گوسفندش را بدوشد و نانخورهايش با او هم غذا شوند، هر آينه خداوند كبر را از او دور كرده است. من بنده اى هستم زاده بنده اى ديگر، مانند بنده مى نشينم و مانند بنده غذا مى خورم. به من وحى شده است كه فروتن باشيد و كسى بر كسى گردن فرازى نكند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ خطاب به ابوذر ـفرمود: اى ابوذر! در آخر الزمان مردمى مى آيند كه تابستان و زمستان پشمينه مى پوشند و معتقدند كه اين كار موجب مزيّت آنها بر ديگران است. اينان را اهل آسمانها و زمين لعنت مى كنند.

امام صادق عليه السلامـ خطاب به مردى كه چيزى براى خانواده اش خريده بود و خودش آن را مى برد و چون چشمش به افتاد خجالت كشيد ـفرمود: آن را براى خانواده ات خريده اى و مى برى. بدان كه به خدا قسم اگر از دست مردم مدينه نبود، دوست داشتم براى خانواده ام خريد كنم و آن را با دست خودم برايشان ببرم.

امام صادق عليه السلام:هر كه خودش جامه اش را وصله كند و كفشش را پينه زند و كالايش را حمل كند، هر آينه از كبر مبرّاست.

امام كاظم عليه السلامـ به عبد اللّه بن جبلّه كه ماهى اى را در دستش آويزان كرده بود ـفرمود: آن را دور انداز؛ من خوش ندارم كه مرد شريف و محترم، چيز پستى را حمل كند. اى گروه شيعه! شما مردمى هستيد كه دشمنان زيادى داريد. شما جماعتى هستيد كه خَلق با شما دشمنى مى كنند. پس تا جايى كه مى توانيد در برابر آنان آراسته (با شخصيّت) باشيد.