حدیث دربارهنكوهش راه رفتن با تبختر
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:مرّ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله على جماعةٍ فقالَ: عَلى ما اجتَمَعتُم؟ قالوا: يا رسولَ اللّهِ، هذا مَجنونٌ يُصرَعُ فاجتَمَعنا علَيهِ، فقالَ: ليسَ هذا بمَجنونٍ و لكنّهُ المُبتَلى.
ثُمّ قالَ: أ لا اُخبِرُكُم بالمَجنونِ حَقِّ المَجنونِ؟ قالوا: بَلى يا رسولَ اللّهِ. قال: (إنّ المَجنونَ حَقَّ المَجنونِ) المُتَبَختِرُ في مِشيَتِهِ، النّاظِرُ في عِطفَيهِ، المُحَرِّكُ جَنبَيهِ بمَنكِبَيهِ، يَتَمَنّى علَى اللّهِ جَنَّتَهُ و هُو يَعصيهِ، الذي لا يُؤمَنُ شَرُّهُ و لا يُرجى خَيرُهُ، فذلكَ المَجنونُ و هذا المُبتَلى. ۱
امام على عليه السلام:پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر عدّه اى كه جمع شده بودند، گذشت و فرمود: برگرد چه جمع شده ايد؟ عرض كردند: يا رسول اللّه! اين ديوانه غش كرده و ما پيرامون او گرد آمده ايم. حضرت فرمود: او ديوانه نيست، بلكه بيمار است.
سپس فرمود: آيا شما را آگاه نسازم كه ديوانه حقيقى كيست؟ عرض كردند: بفرماييد، اى رسول خدا! فرمود: [ديوانه حقيقى]كسى است كه با تبختر راه مى رود و متكبّرانه مى نگرد و پهلوهايش را با شانه هايش حركت مى دهد. نافرمانى خدا مى كند و با اين حال بهشت او را آرزو مى كند. كسى از شرّ او ايمن نيست و به خيرش اميدى نمى رود. پس آن ديوانه است، و اين بيمار.
۱.الخصال: 332/31.