حدیث دربارهاز فريب دنيا بترسيد
عنه عليه السلام:عِبادَ اللّهِ، لا تَغُرَّنَّكُمُ الحَياةُ الدُّنيا، فَإِنَّها دارٌ بِالبَلاءِ مَحفوفَةٌ، وبِالفَناءِ مَعروفَةٌ، وبِالغَدرِ مَوصوفَةٌ، وكُلُّ مافيها إلى زَوالٍ، وهِيَ بَينَ أهلِها دُوَلٌ وسِجالٌ ۱، لَن يَسلَمَ مِن شَرِّها نُزّالُها؛ بَينا أهلُها في رَجاءٍ وسُرورٍ إذ هُم مِنها
في بَلاءٍ وغُرورٍ.
العَيشُ فيها مَذمومٌ، وَالرَّخاءُ فيها لا يَدومُ، وإنَّما أهلُها فيها أغراضٌ مُستَهدَفَةٌ، تَرميهِم بِسِهامِها، وتَقضِمُهُم بِحِمامِها ۲. ۳
امام على عليه السلام:اى بندگان خدا! زنهار كه زندگى دنيا شما را نفريبد. دنيا، سرايى است كه بلا از هر سو آن را در ميان گرفته است، و به نابودى معروف است، و بى وفايى، صفت آن است. هر آنچه در دنياست، رو به زوال است، و آن، ميان اهلش به نوبت مى چرخد و هر روز به كام يكى است. ساكنانش هرگز از گزند او در امان نيستند؛ گاه در اميد و شادمانى به سر مى برند و گاه در رنج و ناكامى.
زندگىِ آن، نكوهيده [و نامطلوب] است، و آسايشش دوام ندارد. مردم دنيا، در آن هدف هاى نشانه رفته اى هستند كه دنيا تيرهايش را به سوى آنان مى افكند، و با مرگ خُردشان مى كند.
۱.سِجَال: أي مرّة لنا ومرّة علينا (النهاية: ج 2 ص 344 «سجل»).
۲.الحِمامُ: قَدَرُ الموت (الصحاح: ج 5 ص 1906 «حمم»).
۳.تاريخ دمشق: ج 42 ص 500 عن عبد اللّه بن صالح العجلي عن أبيه، تذكرة الخواصّ: ص 123، المناقب للخوارزمي: ص 370 ح 389 كلاهما عن عبد اللّه بن صالح العجلي عن رجل من بني شيبان، دستور معالم الحكم: ص 36 نحوه، كنز العمّال: ج 16 ص 201 ح 44224؛ نهج البلاغة: الخطبة 226 نحوه، بحار الأنوار: ج 73 ص 117 ح 109.