حدیث دربارهخداوند ، آن را براى دوستانش نپسنديد و آن را از دشمنانش دريغ نكرد

عنه عليه السلام ـ أيضا ـ:لَو فَعَلَ اللّهُ ذلِكَ لَما آمَنَ أحَدٌ، ولكِنَّهُ جَعَلَ فِي المُؤمِنينَ أغنِياءَ وفِي الكافِرينَ فُقَراءَ، وجَعَلَ فِي الكافِرينَ أغنِياءَ وفِي المُؤمِنينَ فُقَراءَ، ثُمَّ امتَحَنَهُم بِالأَمرِ وَالنَّهيِ وَالصَّبرِ وَالرِّضا. ۱

امام صادق عليه السلام ـ درباره همين آيه ـ:اگر خداوند اين كار را مى كرد، ديگر هيچ كس ايمان نمى آورد؛ ليكن در ميان مؤمنان، توانگر و تهى دست قرار داد و در ميان كافران نيز توانگر و تهى دست. سپس از طريق امر و نهى و صبر و رضايت، آنان را آزمود.

۱.تفسير القمّي: ج 2 ص 284، تفسير نور الثقلين: ج 4 ص 599 ح 31.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده ارزیابی دنیا خداوند آن را برای دوستانش نپسندید و آن را از دشمنانش دریغ نکرد

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلام ـ درباره اين سخن خداى متعال: «و اگر نبود بيم آن كه [همه [مردم امّتى واحد گردند، قطعاً براى خانه هاى كسانى كه به [خداى] رحمانْ كفر مى ورزند، سقف ها و نردبان هايى از نقره ـ كه بر آنها بالا روند ـ قرار مى داديم» ـ: [يعنى [اگر خداوند اين كار را بكند، همه مردم، كافر مى شوند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «اگر [به خاطر] بنده مؤمنم نبود، بر سر كافر، دستارى از گوهر [باارزش] مى بستم».

امام صادق عليه السلام:خداوند فرمود: «اگر بنده مؤمنم دل آزرده نمى شد، بر سر كافر، دستمالى آهنين مى بستم تا هرگز سردرد نگيرد».

امام صادق عليه السلام:خداوند متعال فرمود: «اگر بنده مؤمنم آزرده خاطر نمى شد، هر آينه بر سر منافق، دستارى مى بستم كه تا زنده است، دردى نگيرد».

امام صادق عليه السلام:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به برخوردارى دشمنش از دنيا هرگز لحظه اى اهمّيت نداده است. اگر چنين نبود، در حديث نمى آمد كه: «اگر بيم آن نبود كه مؤمنْ اندوهگين شود، هر آينه براى كافر، دستارى آهنين قرار مى دادم كه هرگز سردرد نگيرد».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا. در روز قيامت مى گويد: اى پروردگار من! امروز از من براى دون پايه ترين دوستانت نصيبى قرار ده. خداوند مى فرمايد: «خاموش، اى ناچيز! من در دنيا تو را براى آنان نپسنديدم. امروز، تو را برايشان بپسندم؟!».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند مى فرمايد: «به عزّت و جلالم و به عظمت و بلنداى مقامم بر فراز عرشم سوگند، بنده مؤمنِ خود را از دنيا و مشغوليات آن و نزديك شدن به آن دور مى كنم، چنان كه شبان دلسوز، اشترانش را از آغل هاى خطرناك و جايگاه هاى مرگبار، دور مى گرداند».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در ميان امّت من، كسانى هستند كه اگر فردى از آنها به در خانه يكى از شما بيايد و از وى دينارى بخواهد، به او نمى دهد، اگر درهمى بخواهد، به او نمى دهد، اگر يك فلس (سكه مسى) بخواهد، به او نمى دهد، و همو، اگر از خداوند بهشت را بخواهد، آن را به او مى دهد، هرچند، اگر دنيا را از خدا بخواهد، آن را به او نمى دهد، و اين ندادن دنيا به او، نه از آن روست كه وى در نزد خداوند، بى ارزش باشد.