حدیث دربارهسراى نابودى

عنه عليه السلام:إنَّ مِن نَكَدِ ۱ الدُّنيا أنَّها لا تَبقى عَلى حالَةٍ، ولا تَخلو مِنِ استِحالَةٍ، تُصلِحُ جانِبا بِفَسادِ جانِبٍ، وتَسُرُّ صاحِبا بِمَساءَةِ صاحِبٍ، فَالكَونُ فيها خَطَرٌ، وَالثِّقَةُ بِها غَرَرٌ، وَالإِخلادُ إلَيها مُحالٌ، وَالاِعتِمادُ عَلَيها ضَلالٌ. ۲

امام على عليه السلام:از بى خبرى دنياست كه بر يك حال نمى مانَد و از دگرگونى خالى نيست؛ با خراب كردن گوشه اى، گوشه اى ديگر را آباد مى كند و با ناراحت كردن دوستى، دوستى ديگر را شاد مى كند. پس بودنِ در دنيا با خطرها همراه است و اعتماد كردن به آن، فريب خوردن است و دل بستن به آن، نشايد و تكيه كردن به آن، خطاست.

۱.النَكَدُ: الشُؤمُ واللُّؤم (لسان العرب: ج 3 ص 427 «نكد»).

۲.غرر الحكم: ح 3684، عيون الحكم والمواعظ: ص 144 ح 3214.

کلیدواژه‌ها دنیا شناخت دنیا ویژگی های دنیا سرای نابودی

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:دنيا، سرايى است كه نابودى براى آن رقم خورده است.

امام على عليه السلام:دنيا، سراى نابودى و رنج، و پيشامدها و عبرت هاست. از نشانه نابودگرى [دنيا] آن كه روزگار، زِه كمان خويش را بر كشيده است، تيرهايش به خطا نمى رود و زخم هايش درمان نمى پذيرد؛ زندگان را با تير مرگ نشانه مى رود، تن درستان را با تير بيمارى، و رهيدگان را با تير هلاكت؛ خورنده اى (آدمخوارى) است كه سير نمى شود و نوشنده اى (خون آشامى) است كه سيراب نمى گردد. و از نشانه رنج بودن دنيا آن كه آدمى، آنچه را كه نمى خورد، گِرد مى آورد، و بنايى را كه در آن سُكنا نمى گزيند، مى سازد.

امام على عليه السلام:در شگفتم از كسى كه دنيا، اين سراى نيستى را آباد مى كند، حال آن كه در سراى ماندگارى اقامت خواهد گزيد.

امام على عليه السلام:اى مردم! بدانيد كه دنيا، سراى نيستى است و آخرت، سراى ماندگارى. پس، از گذرگاهتان براى اقامتگاهتان [توشه] برگيريد و در نزد كسى كه رازهاى شما بر او پوشيده نيست، پرده درى مكنيد.

امام على عليه السلام:اگر دنيا براى كسى از شما باقى مى مانْد، به كسى كه دنيا در دست اوست، نرسيده بود.

امام على عليه السلام:از عيب هاى دنيا، همين تو را بس كه نمى مانَد.

امام على عليه السلام:از آن دلخواهى كه زوال مى پذيرد و از آن دلدارى كه نيستى مى گيرد، دورى كنيد.

امام على عليه السلام:احوال دنيا، همه لرزان است و دارايى آن، گرفتنى و قابل سپردن به ديگرى.