حدیث دربارهزندان مؤمن و بهشت كافر
الكافي عن محمّد بن عَجلان:كُنتُ عِندَ أبي عَبدِ اللّهِ عليه السلام، فَشَكا إلَيهِ رَجُلٌ الحاجَةَ، فَقالَ لَهُ: اِصبِر فَإِنَّ اللّهَ سَيَجعَلُ لَكَ فَرَجا، ثُمَّ سَكَتَ ساعَةً، ثُمَّ أقبَلَ عَلَى الرَّجُلِ، فَقالَ: أخبِرني عَن سِجنِ الكوفَةِ كَيفَ هُوَ؟ فَقالَ: أصلَحَكَ اللّهُ ضَيِّقٌ مُنتِنٌ، وأهلُهُ بِأَسوَاَء حالٍ!
قالَ عليه السلام: فَإِنَّما أنتَ فِي السِّجنِ فَتُريدُ أن تَكونَ فيهِ في سَعَةٍ؟ أما عَلِمتَ أنَّ الدُّنيا سِجنُ المُؤمِنِ؟! ۱
الكافى ـ به نقل از محمّد بن عجلان ـ:نزد امام صادق عليه السلام بودم كه مردى به ايشان از تنگ دستى شِكوه كرد. به او فرمود: «صبر كن. به زودى خداوند، گشايشى در كار تو خواهد داد».
آن گاه، ساعتى سكوت كرد و سپس، رو به آن مرد كرد و فرمود: «از زندان كوفه برايم بگو كه چگونه است؟».
گفت: خداوند، به سلامتت بدارد! تنگ و بدبوست و زندانيان در بدترين وضع به سر مى برند.
امام عليه السلام فرمود: تو هم [در اين دنيا] در زندانى. پس مى خواهى در آن، در گشايش و آسايش باشى؟ مگر نمى دانى كه دنيا، زندان مؤمن است؟!».
۱.الكافي: ج2 ص250 ح6، المؤمن: ص26 ح43، مستطرفات السرائر: ص159 ح33، مشكاة الأنوار: ص471 ح1577 عن نصر بن الصباح البلخي، التمحيص: ص48 ح77، بحار الأنوار: ج68 ص219 ح9.