حدیث دربارهزندان مؤمن و بهشت كافر

امام زين العابدين عليه السلام:[در كربلا] چون كار بر حسين بن على بن ابى طالب عليه السلام سخت شد، همراهانش به او نگريستند، ديدند كه ايشان به خلاف ايشان است؛ چرا كه هرچه كار سخت تر مى شد، رنگ از چهره آنان بر مى گشت و بدن هايشان به لرزه و قلب هايشان به تپش مى افتاد؛ امّا حسين عليه السلام و عدّه اى از ياران خاصّ او، رنگ چهره شان روشن مى شد و بدن هايشان آرام مى گرفت و دل هايشان تسكين مى يافت. همراهان به يكديگر گفتند: ببينيد، از مرگ باكى ندارد! حسين عليه السلام به ايشان فرمود: «صبور باشيد، اى بزرگ زادگان؛ زيرا مرگ، چيزى نيست، جز پلى كه شما را از رنج و سختى به سوى بهشت هاى پهناور و خوشى و آرامش هميشگى عبور مى دهد. پس كدام يك از شما دوست ندارد كه از زندانى به كاخى منتقل شود؟ و براى دشمنان شما، مرگ چيزى نيست، جز همانند كسى كه از كاخى به زندان و شكنجه گاهى منتقل شود. پدرم از پيامبر خدا برايم حديث كرد كه: «دنيا، زندان مؤمن و بهشت كافر است و مرگ، پل آنان به سوى بهشتشان و پل اينان به سوى دوزخشان است. هرگز دروغ نگفته ام و به من، دروغ گفته نشده است».