حدیث دربارهدل بستگى به دنيا

حِليَة الأَولياء عن كَعبِ الأَحبار:إنَّ الرَّبَّ تَعالى قالَ لِموسى عليه السلام:. أدنِ الفُقَراءَ وقَرِّب مُجالَسَتَهُم مِنكَ، ولا تَركنَنَّ إلى حُبِّ الدُّنيا؛ فَإِنَّك لَن تَلقاني بِكَبيرَةٍ مِنَ الكَبائِرِ أضَرَّ عَلَيكَ مِنَ الرُّكونِ إلَى الدُّنيا. ۱

حلية الأولياء ـ به نقل از كعب الأحبار ـ:پروردگار متعال به موسى عليه السلام فرمود: «. بينوايان را به خود نزديك گردان و با آنان، همنشينىِ نزديك داشته باش و به دنيادوستى مگراى؛ زيرا، هرگز با [گناهِ [كبيره اى از كبائر با من ديدار نخواهى كرد كه برايت زيانبارتر از گرايشِ به دنيا باشد.

۱.حلية الأولياء: ج 6 ص 5.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده شناخت دنیای نکوهیده حقیقت دنیای نکوهیده دل بستگی به دنیا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به دنيا دل مبنديد، كه دنيا، جدايىِ خود را اعلام كرده و به فريبندگى هاى خويش، فرا مى خواند. پس، از مصيبت آفرينى هاى آن، بر حذر باشيد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در اندرزش به ابن مسعود ـ:اى پسر مسعود! به دنيا دل مبند و بدان ميارام؛ زيرا به زودى از آن جدا خواهى شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از آنان نباشيد كه دنياى زودگذر، فريبشان داد و آرزو، گولشان زد و اسير نيرنگ [ِ دنيا] شدند و در نتيجه، به سراى بدى كه زود زوال مى پذيرد و آماده انتقال [به ديگرى] است، دل بستند. آنچه از اين دنياى شما باقى مانده، در برابر آنچه گذشته، به اندازه خُسباندن اشترى [براى آسودن ساعاتى] يا بستن پستان حيوان شيردهى عرب ها عادت داشتند كه هنگام رها كردنِ حيوانات شيرده خويش در چراگاه، پستان هاشان را با كيسه اى مى بستند و غروب كه بر مى گشتند، كيسه ها را باز مى كردند و حيوانات را مى دوشيدند (النهاية: ج 3 ص 22 «صرر»). بيش نيست. پس بر چه درنگ مى كنيد و منتظر چه هستيد؟!

امام على عليه السلام:هركه به دنيا تكيه كند، بدبخت و بى بهره است.

امام على عليه السلام:هركه به دنيا خوش گمان باشد، گرفتار رنج و سختى مى شود.

امام على عليه السلام:هركه به دنيا خو گرفت و دينش را كابين آن قرار داد، به هر طرف كه دنيا رو آورَد، او نيز رو مى كند [و در واقع]، دنيا را آرمان و معبود خويش گرفته است.

امام على عليه السلام:دنيا از كسى كه به آن پناه ببرد، پاسدارى نمى كند.

امام زين العابدين عليه السلام:به آنچه در اين دنياست، دل مبنديد، چونان دل بستگىِ كسى كه آن را خانه ماندن و منزلگاه هميشگى قرار داده است. به خدا سوگند كه در امور اين دنيا، براى شما نشانى و هشدارى بر [بى وفايى و ناپايدارىِ [دنياست: امورى چون كشاكش روزگار، فراز و نشيب هاى آن، كيفرهاى عبرت آموزش و به بازى گرفتن اهل خود. دنيا، گم نام را بالا مى برد و بلندْ پايه را پست مى گردانَد و فرداى قيامت، اقوامى را به آتش مى افكند و در اين همه، عبرت و تجربه و مايه بازدارندگى است براى شخص هشيار.